Annabelle

اگر از طرفداران ژانر وحشت و داستان‌های ارواح هستید و به دنبال فیلمی با فضاسازی دلهره‌آور و لحظات غافلگیرکننده می‌گردید، «آنابل» می‌تواند گزینه مناسبی باشد. این فیلم با وجود نقدهای متفاوت، توانسته است ترس و دلهره را به خوبی به تصویر بکشد و تجربه‌ای هیجان‌انگیز را برای علاقه‌مندان به این ژانر فراهم کند. کارگردانی جان آر. لئونتی در ایجاد تعلیق و ترس‌های ناگهانی موفق عمل کرده و بازیگران نیز توانسته‌اند نقش خود را به خوبی ایفا کنند.

نقطه قوت اصلی «آنابل» در طراحی شخصیت عروسک و ایجاد حس ترس و وحشت از طریق حضور آن است. فیلمبرداری و فضاسازی نیز در خدمت القای حس دلهره و اضطراب هستند. با این حال، گاهی اوقات فیلمنامه نتوانسته است از پتانسیل کامل خود استفاده کند و برخی از ایده‌ها به شکلی سطحی پرداخته شده‌اند. ریتم فیلم نیز در بخش‌هایی ممکن است برای برخی مخاطبان کند باشد، اما در مجموع، این اثر توانسته است جایگاه خود را در میان فیلم‌های ترسناک با محوریت اشیاء تسخیر شده پیدا کند.

«آنابل» در ژانر وحشت، معمایی و تریلر قرار می‌گیرد و به زیرژانر فیلم‌های جن‌گیر و اشیاء تسخیر شده تعلق دارد. این فیلم با الهام از وقایع واقعی (هرچند با تخیل سینمایی) و با ارجاع به فیلم موفق «احضار» (The Conjuring)، سعی در گسترش دنیای داستانی خود دارد. فضای دهه شصت میلادی آمریکا و حضور عناصر فرقه‌ای، به تاریکی و سنگینی فضای فیلم افزوده است.

«آنابل» با موفقیت توانسته است ترس و تعلیق را در تار و پود روایت خود تنیده و تجربه‌ای پر از دلهره را برای مخاطب رقم بزند. فیلم در ایجاد لحظات شوکه‌کننده و ترس‌های ناگهانی بسیار خوب عمل کرده و توانسته است جایگاه خود را به عنوان یکی از عروسک‌های ترسناک تاریخ سینما تثبیت کند. همچنین، فیلم به خوبی توانسته است حس انزوا و درماندگی شخصیت‌ها را در برابر نیروی شیطانی به تصویر بکشد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «احضار» (The Conjuring) را برای درک بهتر ارتباط با این جهان و «دیباچه» (Insidious) را برای تجربه‌ی فضاسازی مشابه و دلهره‌آور از دست ندهید.

این فیلم بخشی از دنیای سینمایی «احضار» (The Conjuring Universe) است و پیش‌درآمدی بر فیلم «احضار» محسوب می‌شود. برای درک بهتر، تماشای «احضار» (2013) قبل از «آنابل» (2014) توصیه می‌شود.