I Am Wrath

اگر از طرفداران فیلم‌های اکشن انتقام‌محور هستید و به بازی جان تراولتا در نقش‌های جدی و خشن علاقه دارید، «من خشمگینم» می‌تواند گزینه‌ی سرگرم‌کننده‌ای باشد. این فیلم با ریتمی نسبتاً سریع و صحنه‌های اکشن قابل قبول، تجربه‌ی تماشای یک فیلم اکشن استاندارد را ارائه می‌دهد که هدفش سرگرمی صرف است و ادعای عمیق‌تری ندارد.

قوت اصلی فیلم در حضور جان تراولتا است که با وجود سن و فیزیکش، تلاش می‌کند نقشی باورپذیر ایفا کند. همراهی کریستوفر ملونی نیز به پویایی شخصیت‌ها کمک کرده است. کارگردانی چاک راسل، با وجود آشنا بودن فضاها و اتفاقات، توانسته ریتم فیلم را در حد قابل قبولی نگه دارد و از افتادن آن به ورطه کسالت جلوگیری کند. فیلمبرداری نیز در خدمت سکانس‌های اکشن قرار گرفته و جلوه‌ی بصری مناسبی به آن‌ها می‌بخشد.

«من خشمگینم» در ژانر اکشن تریلر قرار می‌گیرد و رگه‌هایی از فیلم‌های انتقام‌جویانه را در خود دارد. این ژانر که با فیلم‌هایی چون «جان ویک» یا «بروسلی: افسانه» دوباره جان گرفته، به مخاطب اجازه می‌دهد تا شاهد عملیات حساب‌شده و خشنی علیه مسببان جرم و جنایت باشد. فیلم در سال ۲۰۱۶ و در دوران اوج این موج ساخته شده و تلاش دارد تا با حفظ کلیشه‌های ژانر، رضایت مخاطب عام را جلب کند.

این فیلم با تکیه بر بازیگرانی شناخته‌شده و یک خط داستانی امتحان پس داده، توانسته در گیشه و بین علاقه‌مندان ژانر اکشن، مخاطبان خود را پیدا کند. سادگی روایت و تمرکز بر اکشن، از جمله دلایلی است که برخی تماشاگران را به سمت این اثر کشانده است. همچنین، فیلم تلاش می‌کند تا با نمایش صحنه‌هایی از نابرابری و فساد، حس همدردی مخاطب را با شخصیت اصلی برانگیزد.

اگر از تماشای فیلم‌های اکشن با محوریت انتقام و شخصیت‌های با گذشته‌ی مرموز لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «جان‌سخت» (Die Hard) را برای اکشن کلاسیک و شخصیت قهرمان تنها، «هیچکاک» (A History of Violence) را برای بررسی عمیق‌تر مضامین خشونت و هویت پنهان، و «راننده» (Drive) را برای فضاسازی خاص و شخصیت‌پردازی مشابه در نظر داشته باشید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.