The Goldwyn Follies

اگر به دنبال تجربه‌ای نوستالژیک از سینمای کلاسیک هالیوود هستید و علاقه‌مند به تماشای اجراهای موزیکال خیره‌کننده و کمدی‌های دوران طلایی هستید، «فولیز گلدوین» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. این فیلم به خاطر حضور دو ترانه‌ی ماندگار جورج و ایر گرشوین، «Love Walked In» و «Our Love Is Here to Stay»، که در زمان خود بسیار محبوب بودند، ارزش تماشا دارد. همچنین، تماشای بازی گروه کمدی «ریتز برادرز» و رقص‌های زیبای ورا زورینا، تجربه‌ی دلنشینی را ارائه می‌دهد.

قدرت اصلی فیلم در نمایش‌های موزیکال و اجرای ترانه‌های گرشوین نهفته است. فیلمبرداری رنگی (تکنیکالر) در آن زمان، جلوه‌ای بصری چشم‌نواز به فیلم بخشیده و فضاسازی دوران خود را به خوبی منتقل می‌کند. با این حال، فیلمنامه و ساختار روایی آن، که گاهی شکننده به نظر می‌رسد، ممکن است برای مخاطب امروزی کمی گیج‌کننده باشد. ریتم فیلم نیز در بخش‌هایی کند می‌شود، اما لحظات درخشان اجرای هنرمندان، این ضعف‌ها را تا حد زیادی پوشش می‌دهد.

«فولیز گلدوین» در ژانر کمدی-موزیکال-رمانتیک قرار می‌گیرد. این فیلم نمونه‌ای بارز از فیلم‌های پرهزینه و پر ستاره‌ی کمپانی‌های بزرگ هالیوود در دهه ۱۹۳۰ است که هدف اصلی‌شان سرگرم کردن مخاطب با ترکیبی از داستان، موسیقی، رقص و کمدی بود. فیلم تلاش می‌کند تا با نگاهی طنزآمیز به صنعت سینما، روایتی سرگرم‌کننده ارائه دهد.

تماشای این فیلم، فرصتی است برای آشنایی با استعدادهای درخشان دوران خود، از جمله موسیقی متن فوق‌العاده‌ی گرشوین، رقص‌های مدرن ورا زورینا که تحت تاثیر باله کلاسیک بود، و اجرای کمدی گروه ریتز برادرز. همچنین، این فیلم به عنوان یکی از آخرین پروژه‌هایی که جورج گرشوین پیش از مرگ نابهنگامش بر روی آن کار می‌کرد، اهمیت تاریخی خود را دارد. فیلمبرداری رنگی آن نیز از جنبه‌های فنی قابل توجه است.

اگر از فضای شاد و موزیکال فیلم «فولیز گلدوین» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های کلاسیک موزیکال دیگری مانند «Band Wagon» (۱۹۵۳) با بازی فرد آستر و جودی هالیدی، یا «Singin' in the Rain» (۱۹۵۲) را نیز تماشا کنید که هر دو نمونه‌های درخشانی از این ژانر هستند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.