Analyze That

اگر از طرفداران قسمت اول هستید یا صرفاً به دنبال یک کمدی گنگستری با بازی‌های دیدنی رابرت دنیرو و بیلی کریستال هستید، «اَنو تحلیل کن» می‌تواند گزینه‌ای سرگرم‌کننده باشد. شیمی بین این دو بازیگر همچنان پابرجاست و لحظات بامزه‌ای را خلق می‌کند. فیلم تلاش می‌کند تا با ترکیب موقعیت‌های کمدی و اکشن، تجربه‌ای لذت‌بخش را ارائه دهد، هرچند که به پای قسمت اول نمی‌رسد.

قوت اصلی فیلم، بدون شک، بازی‌های درخشان رابرت دنیرو و بیلی کریستال است. دنیرو با آن نگاه‌های مرموز و کریستال با آن اضطراب‌های همیشگی، توانسته‌اند شخصیت‌های خود را به خوبی حفظ کنند. با این حال، فیلمنامه در مقایسه با قسمت اول، خلاقیت کمتری دارد و گاهی اوقات حس می‌شود که داستان صرفاً برای گنجاندن شوخی‌های بیشتر کش داده شده است. کارگردانی هارولد رمیس نیز نتوانسته است ضعف فیلمنامه را به طور کامل پوشش دهد.

«اَنو تحلیل کن» در ژانر کمدی-جنایی قرار می‌گیرد و تلاش می‌کند تا با ترکیب عناصر این دو ژانر، اثری سرگرم‌کننده خلق کند. این فیلم دنباله‌ای بر «اَنو تحلیل کن» (Analyze This) است که توانسته بود با ایده‌ی نو و بازی‌های خوب، موفق شود. این قسمت، در تلاش برای تکرار موفقیت قبلی، سعی در بسط دادن شخصیت‌ها و موقعیت‌های آشنا دارد، اما گاهی در این راه زیاده‌روی کرده و به ورطه تکرار می‌افتد.

تماشای «اَنو تحلیل کن» می‌تواند لحظات مفرحی را برای علاقه‌مندان به کمدی‌های موقعیت و گنگستری فراهم کند. شیمی قوی بین بازیگران اصلی، فضاسازی مناسب و ریتم نسبتاً خوب در بخش‌هایی از فیلم، از جمله نقاط مثبت آن محسوب می‌شوند. این فیلم اثری است که می‌تواند در یک بعدازظهر کسل‌کننده، لبخند را بر لبان شما بنشاند، اما انتظار عمق داستانی یا نوآوری در ژانر را نباید از آن داشت.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «حسابدار» (The Accountant) با بازی بن افلک که ترکیبی از اکشن و درام است، یا کمدی جنایی «خونه بابا» (Meet the Parents) را نیز تماشا کنید که با موقعیت‌های کمدی ناشی از تفاوت فرهنگ‌ها و شخصیت‌ها، شما را سرگرم خواهد کرد.

این فیلم دنباله‌ای بر فیلم «اَنو تحلیل کن» (Analyze This) محصول سال ۱۹۹۹ است. برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، ابتدا باید قسمت اول را تماشا کنید.