American Psycho II: All American Girl

اگر به دنبال یک فیلم سرگرم‌کننده و نسبتاً سریع هستید که بتواند شما را برای مدتی پای تماشای خود بنشاند، «روانی آمریکایی ۲» می‌تواند گزینه مناسبی باشد. حضور میلا کونیس جوان در نقش اصلی، با وجود محدودیت‌های فیلمنامه، جذابیت بصری قابل توجهی به فیلم بخشیده است. فیلم در فضاسازی و ریتم خود، تلاشی برای ایجاد تنش دارد و صحنه‌های قتل، هرچند نه به اندازه فیلم اول، اما به شکلی قابل قبول اجرا شده‌اند. این فیلم بیشتر به عنوان یک فیلم مستقل با ارجاعات سطحی به اثر قبلی، ارزش تماشا دارد تا یک دنباله واقعی.

قدرت اصلی فیلم در بازی میلا کونیس است که با وجود فیلمنامه نه چندان قوی، توانسته شخصیتی کاریزماتیک و در عین حال ترسناک را به تصویر بکشد. او به خوبی از پس نمایش جنون و جاه‌طلبی ریچل برآمده است. کارگردانی مورگان جی. فریمن نیز سعی در حفظ ریتم و هیجان فیلم دارد، اما گاهی فیلمبرداری و تدوین، نتوانسته‌اند آن حس تعلیق و دلهره مورد انتظار از یک اثر در ژانر وحشت را به طور کامل منتقل کنند. فیلمنامه نیز در برخی نقاط، منطق روایی خود را از دست می‌دهد و شخصیت‌ها به ابزاری برای پیشبرد طرح داستان تبدیل می‌شوند.

«روانی آمریکایی ۲» در ژانر وحشت و تریلر روانشناختی طبقه‌بندی می‌شود، اما در عمل بیشتر به سمت یک فیلم اسلشر (Slasher) با المان‌های کمدی سیاه گرایش پیدا می‌کند. این فیلم تفاوت‌های آشکاری با «روانی آمریکایی» اصلی دارد؛ در حالی که فیلم اول به نقد فرهنگ مصرف‌گرایی و پوچی جامعه مدرن از طریق نمایش خشونت عریان و روانشناختی می‌پردازد، این دنباله بیشتر بر روی جاه‌طلبی و جنون یک شخصیت جوان تمرکز دارد. این تغییر در رویکرد، باعث شده تا فیلم نتواند همان تأثیرگذاری عمیق را بر مخاطب بگذارد و بیشتر به یک سرگرمی زودگذر تبدیل شود.

تماشای این فیلم می‌تواند تجربه‌ای از یک تریلر نسبتاً روان و سریع را ارائه دهد که در آن، بازی خوب میلا کونیس نقش برجسته‌ای ایفا می‌کند. همچنین، اگر به دنبال بررسی شخصیت‌هایی با انگیزه‌های تاریک و اعمال خشونت‌آمیز هستید، این فیلم می‌تواند دریچه‌ای باشد، هرچند سطحی، به این موضوع. فیلم تمرکز خود را بر روی جاه‌طلبی بی‌حد و حصر و پیامدهای آن قرار داده است و در این زمینه، تصویری از یک شخصیت بی‌رحم و مصمم را به نمایش می‌گذارد که برای رسیدن به اهدافش از هیچ اقدامی فروگذار نمی‌کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «ماری، دوشیزه خونخوار» (Martyrs) را برای تجربه‌ای عمیق‌تر در ژانر وحشت روانشناختی، یا «دختران گناهکار» (Spring Breakers) را برای فضایی مشابه با تمرکز بر شخصیت‌های جوان و اعمال خلافکارانه، تماشا کنید. همچنین، «پرنده‌ها» (The Birds) هیچکاک می‌تواند گزینه‌ای کلاسیک برای علاقه‌مندان به تعلیق و وحشت غیرمنتظره باشد.

این فیلم به عنوان دنباله‌ای بر «روانی آمریکایی» (American Psycho) معرفی شده است، اما ارتباط داستانی و کیفی آن با فیلم اول بسیار ضعیف است. برای درک بهتر، توصیه می‌شود ابتدا فیلم «روانی آمریکایی» (۲۰۰۰) را تماشا کنید و سپس در صورت تمایل به دیدن این اثر بپردازید، هرچند انتظار شباهت زیادی نداشته باشید.