Samurai Cop

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت و خارج از چارچوب سینمای جریان اصلی هستید، «پلیس سامورایی» می‌تواند گزینه‌ای سرگرم‌کننده باشد. این فیلم برای کسانی که از تماشای آثار «آنقدر بد هستند که خوبند» (so bad it's good) لذت می‌برند، خوراک است. فیلم با صحنه‌های اکشن اغراق‌آمیز، شخصیت‌پردازی‌های عجیب و غریب و لحظات غیرمنتظره، تجربه‌ای فراموش‌نشدنی (هرچند نه لزوماً به خاطر کیفیت هنری) را برای مخاطب رقم می‌زند. بازی رابرت زدار در نقش یکی از تبهکاران اصلی نیز، با آن چهره خاص و فیزیک منحصر به فردش، به یاد ماندنی است.

نقطه قوت اصلی «پلیس سامورایی» در همین «ضعف»‌های آشکار آن نهفته است. فیلمنامه پر از حفره، بازی‌های گاهی اوقات ناهماهنگ، تدوین نامنظم و کارگردانی‌ای که در حفظ ریتم و فضاسازی دچار مشکل می‌شود، همگی دست به دست هم داده‌اند تا اثری خلق شود که در تاریخ سینمای کالت جایگاهی پیدا کند. سکانس‌هایی مانند دوئل سامورایی با شمشیر یا صحنه‌های تعقیب و گریز، با وجود اجرای نه چندان قوی، به دلیل همین اغراق و بی‌دقتی، به شدت در ذهن مخاطب باقی می‌مانند. این فیلم بیشتر به خاطر جنبه سرگرمی و لحظات خنده‌دار ناخواسته‌اش دیده می‌شود تا ارزش‌های سینمایی.

«پلیس سامورایی» در ژانر اکشن جنایی قرار می‌گیرد، اما به دلیل رویکرد خاص کارگردان و ضعف‌های اجرایی، بیشتر به سمت سینمای «آر-کید» (R-rated) و فیلم‌های درجه چندم (B-movie) متمایل می‌شود. این فیلم تلاش می‌کند تا عناصر فیلم‌های پلیسی و اکشن مانند «مرگ سخت» (Die Hard) را با فضای سامورایی ترکیب کند، اما نتیجه بیشتر شبیه به کلیشه‌های رایج در این ژانرهاست که با کیفیتی پایین‌تر ارائه شده‌اند. لحن فیلم در تلاش برای جدی بودن، گاهی اوقات به کمدی سیاه پهلو می‌زند.

تماشای «پلیس سامورایی» تجربه‌ای است که به شما یادآوری می‌کند سینما می‌تواند بسیار فراتر از انتظارات و قواعد مرسوم عمل کند. این فیلم به عنوان یک نمونه بارز از سینمای کالت، نشان می‌دهد که چگونه یک اثر می‌تواند به دلیل نقص‌هایش مورد توجه قرار گیرد و طرفدارانی پیدا کند. اگر به دنبال خنده و سرگرمی هستید و از فیلم‌های بی‌ادعا و گاهی اوقات احمقانه لذت می‌برید، این فیلم می‌تواند رضایت شما را جلب کند. همچنین، آشنایی با آثار امیر شروان، کارگردان ایرانی‌تبار هالیوود، می‌تواند برای علاقه‌مندان به سینمای مستقل و تجربی جالب باشد.

اگر از تماشای فیلم‌های اکشن کالت و پر از لحظات عجیب و غریب لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «پلیس فوق‌العاده» (Commando) با بازی آرنولد شوارتزنگر، «فرار از لس آنجلس» (Escape from L.A.) یا حتی «نظم‌دهنده‌ها» (The Boondock Saints) را نیز ببینید که هرچند از نظر کیفی متفاوتند، اما در فضاسازی اکشن و شخصیت‌پردازی‌های خاص، شباهت‌هایی دارند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.