Menu

تماشای «منو» تجربه‌ای نوستالژیک و دلپذیر از سینمای کلاسیک هالیوود است. این فیلم کوتاه، نه تنها به خاطر استفاده از تکنیکالر دوگانه (Two-strip Technicolor) که رنگ‌های گرم و خاصی به آن بخشیده، بلکه به خاطر ریتم سرزنده و بازی‌های گیرا، به‌خصوص از سوی Una Merkel، ارزش دیدن دارد. اگر به دنبال یک میان‌وعده سینمایی کوتاه، مفرح و متفاوت هستید که شما را به دوران طلایی فیلم‌های کوتاه MGM ببرد، «منو» انتخاب مناسبی است.

نقطه قوت اصلی «منو» در فضاسازی فانتزی و کمدی آن است. حضور سرآشپز جادویی که از ناکجاآباد سر در می‌آورد، به فیلم کیفیتی رؤیایی می‌بخشد. بازی Una Merkel در نقش خانه‌دار دست‌وپا چلفتی و Franklin Pangborn در نقش همسر رنجور از سوءهاضمه، به خوبی از پس انتقال حس کمدی برآمده‌اند. با وجود اینکه فیلم در ژانر کمدی قرار می‌گیرد، ظرافت‌هایی در نمایش مراحل پخت و پز وجود دارد که برای علاقه‌مندان به این حوزه نیز جذاب خواهد بود. فیلمبرداری رنگی در آن دوران، خود یک دستاورد محسوب می‌شد.

«منو» در دل ژانر کمدی کوتاه جای می‌گیرد، اما با اضافه کردن عنصری از فانتزی، از کلیشه‌های رایج فراتر می‌رود. این فیلم نمونه‌ای عالی از فیلم‌های کوتاه توضیحی (Explanatory Short Films) است که در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ محبوب بودند و اغلب با هدف سرگرم کردن و آموزش همراه بودند. اشاره به نامزدی اسکار برای بهترین فیلم کوتاه، نشان از کیفیت و مقبولیت آن در زمان خود دارد. این اثر، بخشی از موج فیلم‌های کوتاهی است که استودیوهای بزرگ مانند MGM برای پر کردن برنامه‌های سینماها تولید می‌کردند.

با تماشای «منو»، علاوه بر لذت بردن از یک کمدی کلاسیک، با یکی از آثار اولیه استفاده از تکنیکالر در فیلم‌های کوتاه آشنا می‌شوید. همچنین، این فیلم فرصتی است برای دیدن بازیگرانی چون Una Merkel و Franklin Pangborn در اوایل دوران فعالیت حرفه‌ای‌شان و در فضایی متفاوت. این فیلم کوتاه، نشان می‌دهد که چگونه با داستانی ساده و خلاقیت در اجرا، می‌توان اثری ماندگار و سرگرم‌کننده خلق کرد.

اگر از این فیلم کوتاه لذت بردید و به کمدی‌های فانتزی کلاسیک با چاشنی نمایش آشپزی یا موقعیت‌های خانوادگی علاقه دارید، تماشای فیلم‌هایی چون «مهمانی شام» (The Big Feast - 1973) با رویکردی متفاوت به غذا، یا شاید کمدی‌های موقعیت کلاسیک با بازیگران مشابه، می‌تواند برایتان جذاب باشد. همچنین، «دستور پخت مرگبار» (Savory Justice - 1938) نیز از همین دست فیلم‌های کوتاه سرگرم‌کننده است.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.