Tláni, az elvarázsolt hercegasszony

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی فراتر از کلام هستید و از تماشای فیلم‌هایی که با زبانِ تصویر حرف می‌زنند لذت می‌برید، «طلایی» می‌تواند انتخابی جذاب باشد. این فیلم، فرصتی است برای غرق شدن در دنیایی که در آن، حرکاتِ دوربین، بازیِ بازیگران و موسیقیِ متن (که احتمالاً در اکران‌ها اضافه می‌شده) حرف اول را می‌زنند. برای علاقه‌مندان به سینمای صامت و یا فیلم‌های اولیه که فرم را بر محتوایِ کلامی ترجیح می‌دادند، این اثر یک گنجینه به شمار می‌رود. همچنین، تماشای بازیِ بازیگرانی چون فریدا گومباشوگی و پل لوکاس در این فضایِ خاص، می‌تواند تجربه‌ای منحصر به فرد باشد.

قدرتِ اصلیِ این فیلم در تواناییِ آن در برقراریِ ارتباطِ احساسی با مخاطب از طریقِ تصاویرِ ناب است. در نبودِ دیالوگ، کارگردان و بازیگران مجبورند خلاقیتِ خود را به کار گیرند تا داستان و حالاتِ درونیِ شخصیت‌ها را منتقل کنند. فیلمبرداری، تدوین و موسیقیِ متن (در صورت وجود) نقشِ حیاتی در موفقیتِ این اثر ایفا می‌کنند. چالشِ اصلیِ فیلم، حفظِ ریتم و کششِ داستانی در طولِ زمانِ نمایش، بدونِ تکیه بر دیالوگ است. هرچند، این محدودیت می‌تواند به خلقِ تجربه‌ای عمیق‌تر و متمرکزتر برای تماشاگرِ صبور منجر شود.

با توجه به سال ساخت (۱۹۲۰) و عنوانِ فیلم، می‌توان آن را در دسته‌ی فیلم‌هایِ درامِ قصه‌گو یا حتی فانتزیِ اولیه طبقه‌بندی کرد. سینمایِ صامتِ آن دوران، اغلب از عناصرِ اغراق‌آمیز در بازی و فضاسازی بهره می‌برد تا احساسات را به شکلی قوی‌تر منتقل کند. ژانرِ دقیقِ فیلم مشخص نیست، اما احتمالاً با فضایی شبیه به افسانه‌ها، قصه‌های پریان یا درام‌هایِ عاشقانه همراه بوده است. تمرکز بر «شاهزاده خانم افسون‌شده» نشان از قصه‌ای با عناصرِ جادویی و شاید گوتیک دارد.

تماشای «طلایی، از الازارولد هرزسسون» به مخاطب اجازه می‌دهد تا با یکی از اشکالِ اولیهٔ روایتِ سینمایی آشنا شود؛ روایتی که بر قدرتِ تصویر و بازیِ بدن استوار است. این فیلم، درکی عمیق‌تر از تاریخِ سینما و سیرِ تحولِ زبانِ بصریِ آن ارائه می‌دهد. همچنین، تجربه‌ی تماشایِ فیلمی بدونِ کلام، می‌تواند تمرینِ خوبی برایِ تقویتِ قوهٔ تخیل و تفسیرِ شخصیِ مخاطب باشد. این اثر، نشان می‌دهد که چگونه سینما، حتی در روزهایِ آغازینِ خود، قادر به خلقِ دنیاهایِ شگفت‌انگیز و انتقالِ مفاهیمِ پیچیده بوده است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های صامتِ دیگری مانند «متروپلیس» (Metropolis) اثر فریتز لانگ، «طلسم شده» (The hiervd) اثر ف. دبلیو. مورنائو، یا «دکتر کالیگاری» (The Cabinet of Dr. Caligari) اثر روبرت وینه را نیز تماشا کنید تا با فرم‌هایِ رواییِ مشابه و فضاسازی‌هایِ خلاقانهٔ آن دوران بیشتر آشنا شوید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.