Control

اگر به دنبال یک تریلر با محوریت فناوری‌های نوین و دغدغه‌های سیاسی هستید، «کنترل» ممکن است برایتان جذاب باشد. حضور کوین اسپیسی، هرچند فقط در حد صدا، می‌تواند کنجکاوی‌برانگیز باشد، اما نباید انتظار دیدن او را روی پرده داشت. فیلم به شکلی سطحی به موضوعاتی چون اتوماسیون، حریم خصوصی و قدرت می‌پردازد و می‌تواند برای علاقه‌مندان به این مباحث، صرفاً به عنوان یک سرگرمی گذرا، قابل قبول باشد.

قوی‌ترین نقطه قوت احتمالی «کنترل» می‌تواند ایده مرکزی آن باشد: قرار دادن یک شخصیت در فضایی بسته و متحرک که توسط فناوری خودش به گروگان گرفته شده است. این موقعیت، فرصتی برای کارگردانی خلاقانه و خلق تنش روانشناختی فراهم می‌آورد. همچنین، گنجاندن مسائل سیاسی و اخلاقی در دل یک اکشن هیجانی، می‌تواند به عمق بخشیدن به داستان کمک کند. با این حال، اجرای این ایده‌ها و تبدیل آن‌ها به یک اثر سینمایی گیرا، نیازمند فیلمنامه‌ای قوی‌تر و کارگردانی ماهرانه‌تر است که در این فیلم به طور کامل محقق نشده است.

«کنترل» در ژانر تریلر اکشن قرار می‌گیرد، اما با توجه به ریتینگ پایین و نقدهای نسبتاً منفی، بیشتر به سمت فیلم‌های درجه دو (B-movies) با ایده‌های جاه‌طلبانه اما اجرای ضعیف میل می‌کند. این فیلم در کنار آثاری چون «مدفون» (Buried) یا «باجه تلفن» (Phone Booth) قرار می‌گیرد که در آن‌ها شخصیت اصلی در فضایی محدود با تهدیدی بیرونی روبرو می‌شود، اما «کنترل» تلاش می‌کند با اتکا به فناوری خودروهای خودران، این ایده را به‌روز کند. با این وجود، فیلم در دستیابی به سطح تنش و کیفیت هنری آثار مشابه، موفق نبوده است.

از این فیلم می‌توان انتظار داشت که نگاهی اجمالی به خطرات احتمالی فناوری‌های خودران و دخالت آن در زندگی شخصی و سیاسی افراد ارائه دهد. همچنین، نمایش درگیری‌های درونی یک سیاستمدار که شغل و زندگی شخصی‌اش در هم تنیده شده، می‌تواند بخشی از جذابیت روایی آن باشد. اما با توجه به امتیاز پایین، نباید انتظار یک اثر عمیق یا بسیار سرگرم‌کننده را داشت؛ بیشتر جنبه سرگرمی گذرا و شاید کمی تأمل درباره وابستگی ما به تکنولوژی را می‌توان از آن دریافت کرد.

اگر از فضای بسته و هیجان‌انگیز «کنترل» لذت بردید، احتمالاً از فیلم‌هایی مانند «مدفون» (Buried) با بازی رایان رینولدز که تماماً در یک تابوت می‌گذرد، یا «باجه تلفن» (Phone Booth) که مردی را در یک کابین تلفن در معرض تهدید قرار می‌دهد، استقبال خواهید کرد. همچنین، اگر به تریلرهای سیاسی با چاشنی تعلیق علاقه‌مندید، «پرونده પારسیفال» (The Parallax View) می‌تواند تجربه‌ای متفاوت و عمیق‌تر باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.