None AKA: Ghafas The Cage
«قفس» ساخته ایرج قادری، فیلمی است که در دل سینمای موج نو ایران، هویتی مستقل پیدا میکند. این درام جنایی، با اتکا به فضاسازی ملموس و روایتی که گاه نفسگیر و گاه متأملانه است، به سراغ سوژههایی میرود که در زمان خود جسورانه به نظر میرسیدند. فیلمنامه، اگرچه شاید در جزئیات گاهی دچار افت و خیز باشد، اما کلیت اثر را به سمت کاوش در لایههای عمیقتر جامعه و شخصیتها هدایت میکند. قادری در این اثر، از یک سبک بصری خاص بهره میبرد که در تلفیق با بازیهای قابل قبول بازیگران، تجربهای منحصر به فرد را برای مخاطب رقم میزند.
تماشای «قفس» فرصتی است برای غرق شدن در فضایی نوستالژیک و در عین حال تلخ از سینمای ایران. اگر به درامهای اجتماعی با رگههای جنایی و شخصیتپردازیهای خاکستری علاقهمندید، این فیلم میتواند رضایت شما را جلب کند. ایرج قادری در مقام کارگردان و بازیگر، حضوری پررنگ دارد و تلاش او برای ارائه داستانی گیرا، در کنار فیلمبرداری و تدوین که در خدمت فضاسازی اثر هستند، از دلایل اصلی دیدن این فیلم است.
قدرت اصلی «قفس» در فضاسازی و ریتم آن نهفته است. کارگردان با ظرافت توانسته حس تعلیق و دلتنگی را در تار و پود فیلم تنیده کند. بازیها، به خصوص شخصیت اصلی، اگرچه شاید کمی اغراق شده به نظر برسند، اما به درستی در خدمت کاراکتر قرار گرفتهاند. نقطه قوت دیگر، انتخاب موسیقی و صداگذاری است که به خوبی به حس و حال فیلم کمک میکند و آن را باورپذیرتر میسازد.
«قفس» در ژانر درام جنایی قرار میگیرد، اما نباید انتظار یک اکشن صرف یا یک تریلر پرسرعت را از آن داشت. این فیلم بیشتر به جنبههای روانشناختی و اجتماعی شخصیتها و موقعیتهای دراماتیک آنها میپردازد. فضای جامعهشناختی فیلم، آن را از بسیاری آثار همژانر خود متمایز میسازد و به آن عمق بیشتری میبخشد. این فیلم نمونهای از سینمای ایران است که تلاش میکند با حفظ جذابیتهای داستانی، به مسائل عمیقتری نیز بپردازد.
مخاطب با تماشای «قفس» با سینمای اجتماعی و جنایی دهه پنجاه ایران آشنا میشود. فیلم به خوبی توانسته تصویری از جامعه و دغدغههای آن زمان را ارائه دهد. همچنین، آشنایی با سبک کارگردانی و بازیگری ایرج قادری، که یکی از چهرههای شاخص سینمای ایران در آن دوره بود، از دستاوردهای دیدن این فیلم است. درک بهتر تحولات سینمای ایران و فیلمهایی که در آن دوران ساخته میشدند، از دیگر نکات مثبت تماشای این اثر است.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم فیلمهای «بلوف» ساخته قدرتالله صلحمیرزایی، «طغیان» ساخته ایرج قادری، «زخم» ساخته ایرج قادری و «گوزنها» ساخته مسعود کیمیایی را نیز تماشا کنید که هر کدام به نوعی به فضاسازی، درام اجتماعی و شخصیتهای پیچیده مشابهی میپردازند.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.
ناجورها
1974
بنبست
1965
سراب
1973
1974
پنجمین سوار سرنوشت
1980
1995
بسترهای جداگانه
1968
جبار سرجوخه فراری
1973
کنیز
1974
دکتر و رقاصه
1974
شاهرگ
1975
پشت و خنجر
1977
1970
زمين تلخ
1963
لبهی تیغ
1978
بیحجاب
1973
اوستا كريم نوكرتيم
1974
کوسه جنوب
1978
رضا موتوری
1970
هوس
1975
سینه چاک
1977
حکم تیر
1977
رفیق
1976
مشکی
1975
موسرخه
1974
1960
1967
عمو فوتبالی
1975
مرد شرقی، زن فرنگی
1976
هدف
1975
1974
نابخشوده
1996
چلچراغ
1976
1974
میرم بابا بخرم
1974
بیدار در شهر
1976
دشت سرخ
1968
1969
سالومه
1974
1975
ناجورها
1974
بنبست
1965
سراب
1973
1974
پنجمین سوار سرنوشت
1980
1995
بسترهای جداگانه
1968
جبار سرجوخه فراری
1973
کنیز
1974
دکتر و رقاصه
1974
شاهرگ
1975
پشت و خنجر
1977
1970
زمين تلخ
1963
لبهی تیغ
1978
بیحجاب
1973
اوستا كريم نوكرتيم
1974
کوسه جنوب
1978
رضا موتوری
1970
هوس
1975
سینه چاک
1977
حکم تیر
1977
رفیق
1976
مشکی
1975
موسرخه
1974
1960
1967
عمو فوتبالی
1975
مرد شرقی، زن فرنگی
1976
هدف
1975
1974
نابخشوده
1996
چلچراغ
1976
1974
میرم بابا بخرم
1974
بیدار در شهر
1976
دشت سرخ
1968
1969
سالومه
1974
1975
