Possessing Piper Rose

اگر از علاقه‌مندان به فیلم‌های تلویزیونی با تم فراطبیعی و خانوادگی هستید که رگه‌هایی از وحشت را در خود دارند، «تسخیر پایپر رز» می‌تواند گزینه‌ای برای گذراندن یک شب باشد. این فیلم به خوبی توانسته فضایی دلهره‌آور و تا حدی رازآلود را خلق کند که تماشاگر را تا انتها درگیر نگه می‌دارد. بازی ربکا رومین در نقش مادری که با بحران‌های روحی و تهدیدهای غیرقابل باور دست و پنجه نرم می‌کند، یکی از نقاط قوت قابل توجه این اثر است.

قدرت اصلی فیلم در فضاسازی و ایجاد حس تعلیق نهفته است. کارگردانی کوین فیر، با تکیه بر بازی خوب بازیگران، به خصوص ربکا رومین، توانسته است تنش روانی را به خوبی منتقل کند. اگرچه فیلمنامه گاهی قابل پیش‌بینی است، اما ریتم مناسب و دوری از کلیشه‌های صرفاً ترسناکِ مبتذل، باعث شده تا «تسخیر پایپر رز» تجربه‌ای قابل قبول در ژانر خود باشد. فیلمبرداری نیز در خدمت ایجاد فضایی وهم‌آلود و گاه ترسناک قرار گرفته است.

«تسخیر پایپر رز» در ژانر درام، وحشت و تریلر طبقه‌بندی می‌شود. این فیلم که محصول مشترک آمریکا و کانادا در سال ۲۰۱۱ است، بیشتر به سمت فیلم‌های تلویزیونی با مضامین فراطبیعی گرایش دارد. این دست آثار معمولاً بر روی جنبه‌های روانی و خانوادگی تمرکز می‌کنند و ترس را نه از طریق خشونت عریان، بلکه از طریق ایجاد اضطراب و دلهره به مخاطب منتقل می‌کنند. این فیلم تلاش می‌کند تا با تلفیق این عناصر، تجربه‌ای متفاوت ارائه دهد.

فیلم «تسخیر پایپر رز» به طور کلی یک اثر سرگرم‌کننده و تا حدی دلهره‌آور است که می‌تواند مخاطبان علاقه‌مند به داستان‌های ارواح و تسخیر را راضی کند. بازی خوب ربکا رومین و فضاسازی مناسب، از نکات مثبت این فیلم محسوب می‌شوند. با وجود اینکه فیلمنامه گاهی در دام کلیشه‌ها می‌افتد، اما کارگردانی و ریتم آن، به خصوص در نیمه دوم، توانسته است هیجان را حفظ کند و پایانی قابل تامل را رقم بزند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «فرزند تاریکی» (The Darkness)، «بچه رزماری» (Rosemary's Baby) و «او در تعقیب است» (It Follows) را نیز تماشا کنید که همگی به خوبی توانسته‌اند فضایی وهم‌آلود و ترسناک را با تمرکز بر مسائل خانوادگی و فراطبیعی خلق کنند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.