A Search In The Island

اگر از علاقه‌مندان به بازی ماندگار خسرو شکیبایی هستید و دلتان برای حضور او در نقش‌هایی که عمق دارند، تنگ شده، «جستجو در جزیره» می‌تواند تماشای چند دقیقه‌ای را برایتان به ارمغان آورد. همچنین، دیدن همکاری او با بازیگر توانمند دیگری چون محمدعلی کشاورز، غنیمتی است. فیلم در فضاسازی خود تلاش کرده تا حس انزوا و جستجوی درونی را منتقل کند، تجربه‌ای که شاید برای برخی مخاطبان که به دنبال فیلم‌های متفاوت در کارنامه هنرمندان محبوبشان هستند، جالب باشد.

بزرگترین نقطه قوت فیلم، بدون شک حضور خسرو شکیبایی است که با بازی درخشان خود، سعی در جان بخشیدن به کاراکتری دارد که فیلمنامه به او فرصت کافی برای بروز نداده است. محمدعلی کشاورز نیز حضوری تاثیرگذار دارد. فیلمبرداری فیلم، در زمان خود تلاش کرده تا فضایی مناسب با قصه ایجاد کند، اما در نهایت، ضعف فیلمنامه و ریتم نامتوازن، مانع از خلق اثری گیرا می‌شود. کارگردانی صباغ‌زاده در این اثر، در مسیری قرار گرفته که نتوانسته از پتانسیل بازیگران و ایده‌های اولیه، بهره کافی ببرد.

تعیین ژانر دقیق برای «جستجو در جزیره» دشوار است. می‌توان آن را در دسته درام روانشناختی با عناصری از تعلیق قرار داد، اما هیچ‌کدام از این دسته‌بندی‌ها به طور کامل ویژگی‌های فیلم را پوشش نمی‌دهند. این فیلم بیشتر شبیه به آزمون و خطایی در سینمای ایران در دوره‌ای است که کارگردانان در جستجوی فرم‌ها و روایت‌های جدید بودند. عدم شفافیت در ژانر، یکی از دلایل سردرگمی مخاطب در مواجهه با اثر است.

تماشای «جستجو در جزیره» می‌تواند به درک بهتر سیر تحول سینمای ایران در دهه شصت و اوایل هفتاد کمک کند. این فیلم نمونه‌ای از تلاش‌هایی است که برای روایت داستان‌های پیچیده‌تر و شخصیت‌پردازی عمیق‌تر صورت می‌گرفت، هرچند که در این مورد خاص، نتیجه مطلوب حاصل نشده است. همچنین، فرصتی است برای دیدن بازیگرانی که هر کدام به تنهایی ستاره‌هایی درخشان بودند و حالا در کنار هم، تصویری از یک دوران را به نمایش می‌گذارند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «روز واقعه» به خاطر بازی شکیبایی و فضاسازی، «خانه‌ای روی آب» برای عمق در شخصیت‌پردازی و «سارا» به دلیل روایتی دراماتیک و بازی‌های قوی را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.