Best Laid Plans

اگر به دنبال درام‌های نفس‌گیر و مبتنی بر شخصیت هستید که با بازی‌های درخشان و فضاسازی قدرتمند، شما را تا انتها درگیر کنند، «بهترین نقشه‌ها» انتخاب مناسبی است. این فیلم با وجود ریتم گاه کند، موفق می‌شود تصویری واقع‌گرایانه و تکان‌دهنده از زندگی اقشار فرودست جامعه ارائه دهد و تماشاگر را به تفکر درباره‌ی مفاهیمی چون وفاداری، جبر و انتخاب وامی‌دارد. بازی استیون گراهام و ادواله آکینوئه-آگباجه در نقش‌های اصلی، ستون فقرات این اثر محسوب می‌شود و تماشای آن را به تجربه‌ای فراموش‌نشدنی بدل می‌کند.

قدرت اصلی فیلم در بازی‌های باورپذیر و کارگردانی هوشمندانه‌ی دیوید بلر است که توانسته با کمترین امکانات، فضایی ملموس و تأثیرگذار خلق کند. فیلمبرداری در لوکیشن‌های شهری و اغلب گرفته‌ی ناتینگهام، به خوبی حس و حال سرد و ناامیدکننده‌ی داستان را بازتاب می‌دهد. با این حال، ممکن است برخی مخاطبان، به دلیل ماهیت تلخ و بدون بزن‌بکن‌های رایج در فیلم‌های گانگستری، با ریتم فیلم ارتباط برقرار نکنند و آن را اندکی طولانی بیابند. فیلمنامه نیز گاهی دچار کلیشه‌های ژانر می‌شود، اما بازی‌ها تا حد زیادی این ضعف را پوشش می‌دهند.

«بهترین نقشه‌ها» را می‌توان در دسته‌ی درام‌های اجتماعی بریتانیایی طبقه‌بندی کرد که رگه‌هایی از تریلر جنایی را نیز در خود دارد. این فیلم با الهام از «موش‌ها و آدم‌ها»، به جای تمرکز بر خشونت صرف، بر ریشه‌های روانشناختی و اجتماعی درگیری‌ها و مبارزات شخصیت‌ها تأکید می‌کند. فضاسازی خشن و واقع‌گرایانه، آن را از آثار صرفاً گانگستری متمایز می‌سازد و به آن عمق بیشتری می‌بخشد.

این فیلم موفق می‌شود با ارائه‌ی تصویری تکان‌دهنده از تلاش انسان برای بقا در شرایط دشوار، حس همدردی عمیقی را در مخاطب برانگیزد. بازی‌های عالی، به‌ویژه از سوی استیون گراهام و ادواله آکینوئه-آگباجه، به شخصیت‌ها جان می‌بخشد و تماشاگر را با سرنوشت آن‌ها درگیر می‌کند. کارگردانی دیوید بلر نیز در ایجاد اتمسفری سنگین و پرتعلیق، نقشی کلیدی ایفا می‌کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «سنگین» (Starred Up)، «مشت‌زنی» (Hyena) و «قانون جنگل» (Animal Kingdom) را نیز تماشا کنید که همگی در ژانر درام جنایی با فضاسازی تاریک و بازی‌های قوی قرار می‌گیرند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.