This Is England

اگر به دنبال درامی عمیق و تأثیرگذار هستید که با بازی‌های درخشان و فضاسازی قدرتمند، شما را به دنیای شخصیت‌هایش بکشاند، «این انگلستان است» انتخابی عالی است. این فیلم نه تنها روایتی جذاب از بلوغ یک نوجوان در شرایط سخت اجتماعی ارائه می‌دهد، بلکه نگاهی انتقادی به پدیده‌ی نژادپرستی و پیامدهای آن دارد. ریتم فیلم، فیلمبرداری واقع‌گرایانه و موسیقی متن به‌جا، همگی دست به دست هم داده‌اند تا تجربه‌ی سینمایی فراموش‌نشدنی را برای مخاطب رقم بزنند.

قدرت اصلی فیلم در شخصیت‌پردازی عمیق و باورپذیر کاراکترهایش نهفته است. شین میدوز موفق شده تا با خلق شخصیت‌هایی چندوجهی، از جمله شان و کلایدو (با بازی استثنایی استیون گراهام)، مخاطب را با دغدغه‌ها، ترس‌ها و امیدهای آن‌ها همراه کند. بازی درخشان توماس ترگوس در نقش شان، که اولین تجربه‌ی بازیگری اوست، ستودنی است و بدون شک یکی از نقاط قوت اصلی فیلم به شمار می‌رود. کارگردانی میدوز نیز با نگاهی مستندگونه و در عین حال احساسی، موفق به ثبت لحظاتی ناب و تأثیرگذار شده است.

«این انگلستان است» در ژانر درام و جنایی دسته‌بندی می‌شود، اما فراتر از این چارچوب‌ها، فیلمی اجتماعی و انسانی است که به مسائلی چون هویت، تعلق، نژادپرستی و پیامدهای جنگ می‌پردازد. اگرچه فیلم به زیرشاخه‌های فرهنگی skinheadها و موسیقی آن‌ها اشاره دارد، اما تمرکز اصلی آن بر درام انسانی و تأثیرات اجتماعی و سیاسی دوران دهه ۸۰ میلادی بر زندگی جوانان است.

تماشای «این انگلستان است» به شما درکی عمیق‌تر از فضای اجتماعی و سیاسی بریتانیا در دهه‌ی ۸۰ میلادی می‌دهد. فیلم با نمایش تأثیرات نژادپرستی و افراط‌گرایی بر زندگی افراد، پیامی هشداردهنده را منتقل می‌کند. همچنین، این فیلم فرصتی است برای شناخت سینمای واقع‌گرایانه بریتانیا و استعدادهای درخشان کارگردانانی چون شین میدوز و بازیگرانی چون توماس ترگوس و استیون گراهام.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «تاریخ مجهول آمریکا» (American History X) به خاطر پرداختن به موضوع نژادپرستی و تحول شخصیت، «بیلی الیوت» (Billy Elliot) برای نمایش بلوغ در بستری اجتماعی و «اتاقی برای رومئو براس» (A Room for Romeo Brass) به دلیل فضای مشابه و کارگردانی شین میدوز را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.