Showgirls 2: Penny's from Heaven

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی متفاوت و شاید حتی نامتعارف هستید، «شوگرز ۲» می‌تواند گزینه‌ای باشد. این فیلم به دلیل کیفیت پایین تولید، بازی‌های اغراق‌آمیز و داستانی که گاه به قلمرو سورئالیسم نزدیک می‌شود، در میان علاقه‌مندان به فیلم‌های «بدِ خوب» (so-bad-it's-good) شهرت یافته است. تماشای آن می‌تواند به مثابه یک مطالعه موردی در مورد چگونگی ساخت یک فیلم بسیار ضعیف باشد، یا حتی در شرایط خاص، به شکلی عجیب سرگرم‌کننده از آب درآید. این فیلم بیشتر برای کنجکاوی و درک عمق شکست‌های سینمایی ارزشمند است تا لذت بردن از یک اثر هنری استاندارد.

قوت اصلی این فیلم، اگر بتوان آن را قوت نامید، در خودِ ضعف‌هایش نهفته است. «شوگرز ۲» به شکلی ناخواسته به یک اثر کالت تبدیل شده که تماشاگران از تماشای اشتباهات متعدد آن لذت می‌برند. بازی رنا ریفل، که خود کارگردان و نویسنده فیلم نیز هست، تلاش می‌کند تا مرکز ثقل اثر باشد، اما در نهایت در فضایی نامنسجم گم می‌شود. شاید تنها نکته قابل ذکر، تلاش جسورانه برای ساخت اثری مستقل با بودجه محدود باشد، اما نتیجه نهایی، فاجعه‌بار است.

این فیلم در ژانر کمدی، درام و تریلر طبقه‌بندی شده است، اما در اجرای این ژانرها بسیار ناموفق عمل می‌کند. تلاش برای ترکیب عناصر درام با رقص و رقابت‌های تلویزیونی، به همراه لحظات تریلر مانند، به اثری بی‌هویت منجر شده است. این فیلم بیشتر یادآور فیلم‌های درجه چندم و کم‌هزینه است که سعی در تقلید از آثار موفق‌تر دارند، اما فاقد هرگونه ظرافت یا انسجام روایی هستند.

تماشای «شوگرز ۲» هیچ دستاورد سینمایی قابل توجهی برای مخاطب به همراه ندارد، مگر شاید درک عمیق‌تری از آنچه که یک فیلم نباید باشد. این اثر می‌تواند به عنوان یک ضد-الگو در فیلمسازی مورد بررسی قرار گیرد و نشان دهد که چگونه فیلمنامه ضعیف، بازی‌های ناپخته و کارگردانی سردرگم می‌تواند یک ایده اولیه (هرچند ضعیف) را به اثری فراموش‌شدنی و حتی مضحک تبدیل کند. در بهترین حالت، ممکن است موجب خنده شود، اما نه از سر شوخی، بلکه از سر ناباوری.

اگر به دنبال فیلم‌هایی با ریتم تند، شوخی‌های کلامی و فضاسازی‌های خاص هستید و از فیلم‌هایی که ریسک می‌کنند و گاهی به ورطه شکست می‌افتند لذت می‌برید، تماشای آثاری چون «اتاق» (The Room) یا «کشتن مرغ مقلد» (To Kill a Mockingbird) با نگاهی متفاوت به درام‌های خانوادگی، می‌تواند تجربه جالبی باشد. همچنین، اگر به دنبال فیلم‌هایی با درون‌مایه رقابت و جاه‌طلبی در دنیای سرگرمی هستید، «هیاهوی بزرگ» (Burlesque) را پیشنهاد می‌کنیم.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.