Tales from the Other Side

اگر به دنبال یک فیلم ترسناک سبک و سیاق کلاسیک هستید که بتواند در یک شب سرد پاییزی یا مناسبت‌هایی چون هالووین، سرگرمی نسبتاً خوبی را ارائه دهد، «قصه‌هایی از سوی دیگر» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این فیلم با ارائه‌ی شش روایت مجزا، فرصتی برای تجربه‌ی انواع مختلفی از ترس‌های کوچک و بزرگ را فراهم می‌کند. هرچند نباید انتظار شاهکاری در ژانر وحشت را داشت، اما برای علاقه‌مندان به داستان‌های کوتاه ترسناک که به دنبال تجربه‌ای متفاوت و کم‌دردسر هستند، جذابیت‌هایی دارد.

یکی از نقاط قوت احتمالی این فیلم، ایده‌ی اصلی آن یعنی روایت داستان‌های ترسناک توسط یک شخصیت مرموز در شب هالووین است که یادآور سنت قصه‌گویی در این شب خاص است. همچنین، تنوع در داستان‌های ارائه شده می‌تواند برای برخی مخاطبان جذاب باشد. با این حال، ضعف‌های فیلم در بخش فیلمبرداری، صداگذاری و بازیگری، به خصوص در مورد بازیگران کودک، باعث می‌شود که این نقاط قوت به چشم نیایند و تجربه تماشای فیلم را تحت تاثیر قرار دهند. ریتم فیلم در برخی قسمت‌ها کند و در برخی دیگر شتاب‌زده است.

«قصه‌هایی از سوی دیگر» در ژانر وحشت قرار می‌گیرد، اما بیشتر به سمت ترسناک‌های خانوادگی یا مناسبتی گرایش دارد تا وحشت خالص و آزاردهنده. این فیلم با الهام از فضای قصه‌های عامیانه و افسانه‌های ترسناک، سعی در ایجاد ترس از طریق تعلیق و غافلگیری دارد. شباهت‌هایی در ساختار آنتولوژی با آثاری چون «قصه‌های ترسناک از غار» (Tales from the Crypt) دیده می‌شود، اما در سطح اجرا و کیفیت، فاصله زیادی با این آثار دارد. این فیلم بیشتر برای مخاطبانی ساخته شده که به دنبال ترس‌های ملایم و قصه‌هایی با پایان‌های غیرمنتظره هستند.

این فیلم به طور کلی از نظر تولید، با محدودیت‌های بودجه‌ای و اجرایی روبرو بوده است. فیلمبرداری آماتور، نورپردازی ضعیف و صداگذاری نامناسب، از جمله مواردی هستند که در بازخوردهای کاربران به کرات دیده می‌شوند. با وجود تلاش برای خلق فضاسازی مناسب، این ضعف‌ها مانع از غوطه‌ور شدن کامل تماشاگر در دنیای فیلم می‌شوند. فیلمنامه در برخی از داستان‌ها پتانسیل خوبی دارد، اما اجرای آن و بازی بازیگران، نتوانسته به خوبی از پس این پتانسیل برآید.

اگر از فضای ترسناک و قصه‌گویی «قصه‌هایی از سوی دیگر» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «شب ترس» (Fear Street) که فضای مشابهی در شب هالووین دارد، یا مجموعه «داستان‌های ترسناک» (Goosebumps) که با رویکردی کمی ترسناک‌تر اما همچنان خانوادگی، داستان‌های هیجان‌انگیزی را روایت می‌کند، را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.