Hitmen

اگر به دنبال یک فیلم اکشن با رگه‌هایی از درام و کمدی سیاه هستید و از تماشای صحنه‌های پر زد و خورد و حضور جمعی از آدمکش‌های رنگارنگ لذت می‌برید، «هیت‌من» می‌تواند گزینه‌ای سرگرم‌کننده باشد. فیلمبرداری مناسب و تلاش کارگردان برای ایجاد فضایی هیجان‌انگیز، نقاط قوت قابل توجهی هستند که تماشای آن را توجیه می‌کنند، به خصوص اگر انتظارات از عمق داستانی را کمی تعدیل کنید.

نقطه قوت اصلی فیلم، ایده اولیه و پتانسیل بالای آن برای خلق یک اثر اکشن جذاب است. حضور بازیگرانی چون اریک رابرتز و تلاش برای ایجاد تنوع در میان شخصیت‌های آدمکش، به فیلم جذابیت بصری می‌بخشد. همچنین، استفاده از روایت صوتی (Voiceover) در معرفی شخصیت‌ها و پیشبرد داستان، تا حدودی به انسجام اثر کمک کرده و یادآور فیلم‌هایی مانند «سیگار برگ» (Smoking Aces) است.

«هیت‌من» در ژانر اکشن قرار می‌گیرد، اما سعی دارد عناصری از درام، هیجان و حتی کمدی سیاه را نیز در خود بگنجاند. این ترکیب ژانری، به خصوص در اوایل فیلم، حس و حالی شبیه به فیلم‌های مافیایی و جنایی را القا می‌کند، اما با پیشروی داستان، تمرکز اصلی بر روی صحنه‌های اکشن و تعقیب و گریز باقی می‌ماند. پیچیدگی‌های روابط انسانی در کنار خشونت عریان، از ویژگی‌های این ژانر در این فیلم است.

این فیلم می‌تواند برای علاقه‌مندان به ژانر اکشن، سرگرمی کوتاه‌مدتی را فراهم کند. تماشای تقابل آدمکش‌های مختلف با سبک‌های مبارزه متفاوت و تلاش برای بقا در موقعیت‌های دشوار، از جذابیت‌های اصلی آن است. همچنین، بازی نسبتاً خوب بازیگران و فیلمبرداری مطلوب، تجربه‌ی بصری دلنشینی را ارائه می‌دهد، هرچند که فیلمنامه و ریتم کلی اثر می‌توانست بهتر از این باشد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «سیگار برگ» (Smoking Aces) ساخته جو کارناهان با فضایی مشابه و گروهی از قاتلان حرفه‌ای، «جان ویک» (John Wick) با صحنه‌های اکشن نفس‌گیر و دنیای زیرزمینی قاتلان، و یا «قاتلان بالفطره» (In Bruges) با ترکیبی از کمدی سیاه، خشونت و شخصیت‌پردازی قوی را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.