Gregory's Two Girls

اگر به دنبال فیلمی هستید که با نگاهی طنزآلود و کمی تلخ به روابط انسانی و مسائل اجتماعی بپردازد، «گریگوری ۲ دختر» می‌تواند گزینه‌ی جالبی باشد. این فیلم با ارائه‌ی داستانی غیرمتعارف و شخصیت‌پردازی‌های خاص، تجربه‌ای متفاوت از کمدی‌های رایج را ارائه می‌دهد. بازی جان گوردون سینکلر در نقش گریگوری، که همچنان با دست و پا چلفتی بودن‌های شیرینش مخاطب را سرگرم می‌کند، یکی از نقاط قوت فیلم به شمار می‌رود. فضاسازی فیلم با تلفیقی از موقعیت‌های کمدی و دراماتیک، سعی در ایجاد تجربه‌ای گیرا دارد.

نقاط قوت فیلم عمدتاً در بازی خوب جان گوردون سینکلر و تلاش کارگردان برای ارائه‌ی داستانی متفاوت نهفته است. با این حال، فیلمنامه گاهی دچار افت ریتم می‌شود و پرداختن به برخی مضامین، به‌خصوص رابطه‌ی معلم و دانش‌آموز، ممکن است برای برخی مخاطبان بحث‌برانگیز باشد. در مقایسه با نسخه‌ی اصلی، «گریگوری ۲ دختر» فاقد آن جادوی خاص و گیرایی اولیه است و شاید نتواند انتظارات طرفداران قدیمی را به طور کامل برآورده کند. فیلمبرداری و کارگردانی تلاش کرده‌اند تا فضایی باورپذیر خلق کنند، اما گاهی این تلاش‌ها به نتیجه‌ی مطلوب نمی‌رسند.

این فیلم در ژانر کمدی رمانتیک با رگه‌هایی از درام اجتماعی دسته‌بندی می‌شود. کارگردان، بیل فورسایت، که با فیلم اول «دختر گریگوری» شهرت یافته بود، در این اثر سعی در تکرار موفقیت گذشته با رویکردی تازه دارد. اما تفاوت در لحن و پیچیدگی‌های داستانی، این فیلم را از کمدی خالص فاصله داده و به سمت روایتی چندلایه سوق می‌دهد که گاهی ممکن است برای مخاطبانی که انتظار یک کمدی صرف را دارند، غافلگیرکننده باشد. درجه‌بندی R فیلم نیز نشان از وجود مضامین بزرگسالانه دارد.

«گریگوری ۲ دختر» با وجود برخی ضعف‌ها، در انتقال حس نوستالژی و بازگشت به شخصیت دوست‌داشتنی گریگوری موفق عمل می‌کند. فیلمنامه تلاش می‌کند تا با اضافه کردن عناصر هیجان‌انگیز و معضلات اجتماعی، عمق بیشتری به داستان ببخشد. بازی‌ها، به‌ویژه نقش اول، تا حد زیادی توانسته‌اند بار کمدی و درام فیلم را به دوش بکشند. در مجموع، این فیلم تجربه‌ای است که می‌تواند برای علاقه‌مندان به سینمای بریتانیا با نگاهی متفاوت، جذاب باشد.

اگر از فضاسازی و شخصیت‌پردازی‌های خاص این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «دوازده مرد خشمگین» (۱۹۵۷) را برای تماشای درام‌هایی با محوریت شخصیت‌های محدود و دیالوگ‌های قوی، و همچنین «وقتی هری سالی را ملاقات کرد» (۱۹۸۹) را برای تجربه‌ی کمدی رمانتیک‌های کلاسیک با شخصیت‌های به‌یادماندنی، ببینید.

این فیلم دنباله‌ای بر فیلم «دختر گریگوری» (Gregory's Girl) محصول ۱۹۸۱ است. برای درک بهتر سیر تحول شخصیت گریگوری، تماشای فیلم اول توصیه می‌شود، هرچند «گریگوری ۲ دختر» به تنهایی نیز قابل تماشا است.