Kindred

اگر به دنبال فیلمی با فضاسازی سنگین و اتمسفر وهم‌آلود هستید و علاقه‌مند به داستان‌هایی که در آن‌ها شخصیت اصلی در میان محیطی ناآشنا و افراد مشکوک گرفتار می‌شود، «اقوام» می‌تواند تجربه‌ای قابل قبول باشد. این فیلم به دلیل گره‌های داستانی و تلاش برای ایجاد تعلیق، می‌تواند برای دقایقی مخاطب را درگیر کند، به خصوص اگر جزو طرفداران بازی‌های درخشان فیونا شاو باشید.

قدرت اصلی فیلم در فضاسازی و اتمسفر سنگین آن نهفته است. کارگردانی جو مارکانتونیو تلاش کرده با استفاده از دکور و نورپردازی، حس انزوا و اضطراب را به بیننده منتقل کند. فیلمبرداری نیز در خدمت این هدف، تصاویری چشم‌نواز اما وهم‌آلود خلق کرده است. با این حال، ریتم کند فیلم و عدم پرداخت کافی به شخصیت‌ها، در نهایت باعث می‌شود که این نقاط قوت نتوانند بار کامل فیلم را به دوش بکشند و تجربه‌ای رضایت‌بخش را رقم بزنند.

«اقوام» در ژانر درام، وحشت و رازآلود دسته‌بندی می‌شود. این فیلم سعی دارد با ترکیب عناصر روانشناختی و تعلیق‌های آشنای ژانر وحشت، داستانی پیچیده را روایت کند. اما در عمل، بیشتر به سمت درام خانوادگی با چاشنی تعلیق پیش می‌رود تا یک اثر ترسناک تمام‌عیار. شباهت‌هایی به فیلم‌هایی چون «بچه رزماری» (Rosemary's Baby) در آن دیده می‌شود، اما فاقد قدرت تاثیرگذاری و نوآوری آثار کلاسیک این ژانر است.

تماشای «اقوام» می‌تواند تجربه‌ای از جنبه‌های بصری و اتمسفریک فیلم‌های رازآلود باشد. بازی خوب بازیگران، به‌ویژه فیونا شاو، و فیلمبرداری چشم‌نواز، از نکات مثبت قابل ذکر هستند. همچنین، فیلم به شکلی غیرمستقیم به مضامینی چون وابستگی خانوادگی و فشارهای روانی بر زنان باردار می‌پردازد، هرچند که پرداخت این مضامین عمیق نیست.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «مادر! (Mother!)» ساخته‌ی دارن آرونوفسکی با فضاسازی مشابه و دغدغه‌های روانشناختی، یا «برو بیرون (Get Out)» با رویکردی هوشمندانه‌تر به نژادپرستی و وحشت اجتماعی را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.