Vendetta

اگر از علاقه‌مندان پر و پا قرص فیلم‌های انتقام‌جویانه با رگه‌هایی از اکشن مستقیم و بدون پیچیدگی‌های داستانی هستید، «انتقام» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی برای گذراندن وقت باشد. حضور بازیگرانی چون کلایو استندن، تئو روسی، و به‌خصوص حضور کوتاه اما پررنگ بروس ویلیس و توماس جین، جذابیت بصری فیلم را دوچندان می‌کند. همچنین، اگر از طرفداران فیلم‌هایی با تم «مرگ هری» (Death Wish) هستید، این فیلم حال و هوای آشنایی برایتان خواهد داشت.

نقاط قوت اصلی فیلم در ریتم نسبتاً تند و اکشن‌های گاه‌به‌گاه آن نهفته است. بازی توماس جین در نقش «دانته» با وجود فیلمنامه‌ای که گاهی ضعف دارد، توانسته کاراکتری به‌یادماندنی و حتی کمدی را خلق کند که مورد توجه برخی منتقدان قرار گرفته است. همچنین، حضور بازیگران نام‌آشنا مانند بروس ویلیس، با وجود محدودیت‌های نقشش، برای طرفداران این بازیگران می‌تواند ارزشمند باشد.

«انتقام» در زیرژانر فیلم‌های اکشن انتقام‌جویانه جای می‌گیرد، سبکی که در آن قهرمان داستان پس از تجربه‌ی مصیبتی بزرگ، خود دست به کار اجرای عدالت می‌شود. این ژانر اغلب با خشونت، تعقیب و گریز، و رویارویی‌های تن‌به‌تن همراه است و «انتقام» نیز از این قاعده مستثنی نیست. فیلم تلاش می‌کند با ارائه‌ی یک درگیری دوطرفه، تنش را حفظ کند، اما در نهایت به فرمول‌های آشنای این ژانر وفادار می‌ماند.

با وجود نقدهای مختلف، «انتقام» تجربه‌ای سرگرم‌کننده برای علاقه‌مندان به اکشن مستقیم و بدون ادعا است. فیلم با ارائه‌ی داستانی سرراست و بدون حاشیه‌های اضافه، موفق می‌شود در زمان کوتاهی مخاطب را با خود همراه کند. فضاسازی فیلم تلاش می‌کند تا حس و حال تعلیق و خطر را منتقل کند و در این زمینه تا حدی موفق عمل کرده است.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «جان‌سخت» (Die Hard) برای اکشن کلاسیک، «پدرخوانده» (The Godfather) برای درام جنایی و حماسی، و «قانون شکن» (Law Abiding Citizen) را برای تم انتقام‌جویی و عدالت شخصی مشاهده کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.