Pernicious

اگر از طرفداران فیلم‌های ترسناک با رگه‌هایی از خون و خشونت هستید و به دنبال تجربه‌ای سرگرم‌کننده و پر از غافلگیری می‌گردید، «پرنیشس» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. فیلم با فضاسازی مناسب و استفاده از لوکیشن‌های چشم‌نواز تایلند، سعی در جذب مخاطب دارد و با وجود برخی نواقص، لحظات هیجان‌انگیزی را برای علاقه‌مندان به ژانر وحشت به ارمغان می‌آورد. ریتم نسبتاً تند فیلم نیز باعث می‌شود تا مخاطب کمتر احساس خستگی کند.

قدرت اصلی «پرنیشس» در ترکیب موفقیت‌آمیز دو زیرژانر وحشت یعنی اسلشر و ترسناک ماورایی نهفته است. کارگردانی جیمز کالن برساک، تلاش کرده تا با استفاده از صحنه‌های خونین و خشونت‌آمیز، در کنار عناصر فراطبیعی و ترسناک، تجربه‌ای چندوجهی به تماشاگر ارائه دهد. فیلمبرداری و قاب‌بندی‌ها در خدمت ایجاد فضایی وهم‌آلود و گاهی زننده هستند که این خود می‌تواند برای برخی از مخاطبان جذاب باشد.

«پرنیشس» در ژانر وحشت و هیجان قرار می‌گیرد و تلاش می‌کند تا با الهام از آثار مشابه، داستانی مبتنی بر انتقام و ارواح خبیث را به تصویر بکشد. این فیلم در کنار المان‌های ترسناک، رگه‌هایی از فیلم‌های اسلشر را نیز در خود دارد که با صحنه‌های دلخراش و خشونت عریان همراه است. تایلند به عنوان لوکیشن فیلم، فضایی تازه و متفاوت به این کلیشه‌های آشنا می‌بخشد.

این فیلم با بهره‌گیری از لوکیشن‌های تماشایی تایلند و تلفیق آن با صحنه‌های دلهره‌آور و گاهی شوکه‌کننده، سعی در ایجاد تجربه‌ای متفاوت برای مخاطب دارد. بازی بازیگران، هرچند نه درخشان، اما قابل قبول است و توانسته تا حدودی شخصیت‌های فیلم را باورپذیر کند. فیلمنامه با وجود برخی ضعف‌ها، پتانسیل لازم برای خلق لحظات ترسناک را داراست و کارگردانی توانسته فضاسازی مناسبی را ایجاد کند.

اگر از تماشای فیلم «پرنیشس» لذت بردید و به دنبال آثاری با فضایی مشابه هستید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «مهمانخانه» (Hostel)، «ساعات شکنجه» (The Devil's Inside) و «کلبه» (The Cabin in the Woods) را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.