The Island Between Tides

اگر به دنبال فیلم‌هایی با فضاسازی قوی، تصاویری زیبا از طبیعت بکر و داستانی هستید که شما را به تفکر وا دارد، «جزیره میان جزر و مد» می‌تواند گزینه‌ای برای تماشای آخر هفته باشد. فیلمبرداری چشم‌نواز از مناظر کانادا، یکی از نقاط قوت اصلی اثر است که حس تنهایی و انزوا را به خوبی منتقل می‌کند. همچنین، بازی بازیگرانی چون پالومـا کویاتکوفسکی و دونال لوگ، تا حدی بار دراماتیک اثر را به دوش می‌کشند و تلاش می‌کنند تا عمق احساسی شخصیت‌ها را به مخاطب برسانند.

قدرت اصلی فیلم در ایده اولیه و پتانسیل داستانی آن نهفته است؛ ایده سفر در زمان و تاثیر آن بر زندگی یک فرد، موضوعی است که همیشه جذابیت خود را دارد. فیلمبرداری زیبا و قاب‌بندی‌های هنرمندانه نیز به جذابیت بصری اثر افزوده است. با این حال، فیلمنامه در پرداخت شخصیت‌ها و پیشبرد منطقی داستان گاهی دچار ضعف می‌شود و نتوانسته است تمام پتانسیل خود را به کار گیرد. ریتم کند فیلم نیز ممکن است برای برخی تماشاگران خسته‌کننده باشد.

این فیلم در ژانر درام، وحشت و رازآلود قرار می‌گیرد. تلاش برای ترکیب این ژانرها، فضایی منحصر به فرد ایجاد کرده است؛ از سویی شاهد یک درام روانشناختی درباره از دست دادن زمان و هویت هستیم و از سوی دیگر، المان‌های رازآلود و کمی وهم‌آلود، حس تعلیق را به داستان اضافه می‌کنند. با این حال، فیلم در ارائه لحظات ترسناک یا هیجان‌انگیز به معنای واقعی کلمه، چندان موفق نیست و بیشتر بر جنبه‌های دراماتیک و رازآلود خود تکیه دارد.

تماشای «جزیره میان جزر و مد» می‌تواند تجربه‌ای متفاوت از سینمای کانادا را برای شما رقم بزند. اگرچه فیلمنامه و ریتم آن بی‌نقص نیست، اما ایده‌ی مرکزی و فیلمبرداری چشم‌نوازش، تجربه‌ای بصری و فکری نسبتاً گیرا را ارائه می‌دهد. این فیلم برای کسانی که به داستان‌های مربوط به سفر در زمان، هویت گمشده و تاثیرات روانی انزوا علاقه‌مند هستند، جذاب خواهد بود.

اگر از ایده سفر در زمان و درام‌های روانشناختی با فضاسازی قوی لذت بردید، ممکن است از تماشای فیلم‌هایی مانند «دونـی دارکو» (Donnie Darko) با فضایی سورئال و پیچیده، یا «اولد» (Old) ساخته ام. نایت شیامالان که آن هم به موضوع گذر زمان و انزوا در محیطی جزیره‌ای می‌پردازد، استقبال کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.