Breach of Faith: A Family of Cops II

اگر از طرفداران چارلز برانسون هستید و به دنبال آخرین نقش‌آفرینی‌های او در قالب یک چهره‌ی کهنه‌کار و باتجربه می‌گردید، این فیلم می‌تواند برایتان جذاب باشد. «خیانت در امانت» تلاش می‌کند تا فضایی تیره و دلهره‌آور را با تکیه بر معماهای جنایی و درگیری‌های خانوادگی خلق کند. تماشای این اثر به علاقه‌مندان فیلم‌های جنایی با چاشنی درام و معمایی که در دهه‌ی ۹۰ میلادی ساخته شده‌اند، پیشنهاد می‌شود.

با وجود اینکه چارلز برانسون همچنان حضوری قدرتمند بر پرده دارد، اما سن و سال او در این فیلم کاملاً مشهود است و این موضوع بر ریتم و سرعت فیلم تأثیر گذاشته است. فیلمنامه گاهی دچار افت می‌شود و برخی شخصیت‌ها به خوبی پرداخت نشده‌اند. با این حال، فضای پرتنش و تلاش برای ایجاد تعلیق، می‌تواند برای برخی مخاطبان جذاب باشد، هرچند که انتظار یک اثر سینمایی درجه یک نباید داشت.

این فیلم در ژانر جنایی، معمایی و هیجان‌انگیز قرار می‌گیرد، اما با توجه به اینکه یک اثر تلویزیونی است، انتظار کیفیتی هم‌سطح با تولیدات سینمایی بزرگ را نباید داشت. کارگردانی دیوید گرین سعی در حفظ ریتم و ایجاد فضاسازی مناسب دارد، اما محدودیت‌های تولید تلویزیونی و بودجه‌ی کمتر، مانع از خلق اثری واقعاً درخشان شده است. فیلمبرداری و تدوین در سطح قابل قبولی قرار دارند اما خلاقیت ویژه‌ای در آن‌ها دیده نمی‌شود.

«خیانت در امانت» با وجود ضعف‌هایش، در نمایش تقابل خانواده و قانون، و همچنین درگیر شدن با باندهای تبهکار سازمان‌یافته، نکات قابل توجهی دارد. نمایش درونیات خانواده‌ی پلیس‌ها در مواجهه با پرونده‌های خطرناک و فشارهای روانی ناشی از آن، یکی از نقاط قوت احتمالی این فیلم محسوب می‌شود. همچنین، پرداختن به موضوعاتی چون فساد و خشونت در لایه‌های زیرین جامعه، به فیلم عمق می‌بخشد.

اگر از این فیلم لذت بردید و به دنبال آثاری مشابه هستید، تماشای فیلم‌هایی چون «هفت» (Se7en) برای فضاسازی تاریک و معمایی، «تسویه حساب» (The Score) برای درگیری با دنیای تبهکاران و «سکوت بره‌ها» (The Silence of the Lambs) برای پیچیدگی‌های روانشناختی و جنایی پیشنهاد می‌شود.

این فیلم دومین قسمت از مجموعه «خانواده‌ای از پلیس‌ها» است. برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، توصیه می‌شود ابتدا فیلم اول با نام «خانواده‌ای از پلیس‌ها» (A Family of Cops) را تماشا کنید.