Retroactive

اگر به دنبال یک فیلم علمی-تخیلی با رگه‌هایی از اکشن و هیجان هستید که در آن مفهوم سفر در زمان به شکلی ملموس و پرمخاطره به تصویر کشیده شده، «رترواکتیو» می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد. بازی جیم بِلوشی در نقش یک شخصیت خاکستری و کاریزماتیک، یکی از نقاط قوت فیلم به شمار می‌رود. همچنین، کارگردانی لوئیس مورنو سعی کرده تا با حفظ ریتم مناسب و ایجاد تنش‌های بصری، تجربه‌ی تماشای فیلم را برای مخاطب لذت‌بخش کند. فضاسازی فیلم، به‌خصوص در سکانس‌های مربوط به تلاش برای تغییر گذشته، حس تعلیق را به خوبی منتقل می‌کند.

یکی از برجسته‌ترین جنبه‌های «رترواکتیو»، ایده‌ی اصلی آن است که چگونه تلاش برای اصلاح یک اشتباه در گذشته، می‌تواند منجر به بروز مشکلات بزرگتر و غیرقابل پیش‌بینی شود. فیلم در نمایش این چرخه و پیامدهای آن، موفق عمل کرده است. فیلمبرداری در برخی سکانس‌ها، به‌ویژه در صحنه‌های اکشن و تعقیب و گریز، توانسته حس پویایی و سرعت را به خوبی به مخاطب منتقل کند. بازی کلی تراویس در نقش زنی که در تلاش برای نجات خود و عزیزانش است، نیز قابل قبول است و بار دراماتیک فیلم را تقویت می‌کند.

«رترواکتیو» در ژانر علمی-تخیلی، اکشن و هیجان‌انگیز قرار می‌گیرد. این فیلم سعی دارد با ترکیب عناصر تریلر جنایی و مفاهیم مربوط به سفر در زمان، اثری منحصر به فرد خلق کند. در حالی که فیلم به طور کامل در ژانر علمی-تخیلی غرق نمی‌شود و بیشتر بر جنبه‌های دراماتیک و هیجانی تمرکز دارد، اما ایده‌ی اصلی آن ریشه در مفاهیم علمی-تخیلی دارد. این ترکیب ژانری، «رترواکتیو» را به فیلمی تبدیل کرده که می‌تواند طیف وسیعی از مخاطبان علاقه‌مند به داستان‌های پرتعلیق و با مفاهیم غیرخطی را جذب کند.

«رترواکتیو» با ارائه‌ی داستانی جذاب و پرکشش، تجربه‌ای سرگرم‌کننده را برای علاقه‌مندان به ژانر علمی-تخیلی فراهم می‌کند. فیلمنامه، هرچند گاهی دچار ضعف‌هایی در منطق روایی است، اما در ایجاد موقعیت‌های پرتنش و غافلگیرکننده موفق عمل کرده است. بازی بازیگران، به‌خصوص جیم بِلوشی، و همچنین ریتم مناسب فیلم، از دیگر عواملی هستند که تماشای آن را ارزشمند می‌کنند. این فیلم یادآور آن است که گاهی بهترین نیت‌ها نیز می‌توانند عواقب ناخواسته‌ای داشته باشند، به‌خصوص زمانی که پای دستکاری زمان در میان باشد.

اگر از ایده‌ی سفر در زمان و مواجهه با عواقب غیرمنتظره‌ی آن لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «منبع» (Source Code) با رویکردی مشابه به تکرار زمان و حل معما، و همچنین «تلقین» (Inception) که به لایه‌های پیچیده‌ی ذهن و واقعیت می‌پردازد را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.