Survival of the Dead

اگر از طرفداران پر و پا قرص فیلم‌های زامبی هستید و به دنبال تجربه‌ای فراتر از ترس و خونریزی صرف می‌گردید، «بقا در مردگان» می‌تواند گزینه جذابی باشد. رومرو همیشه در تلاش بوده تا در فیلم‌هایش مفاهیم اجتماعی و فلسفی را بگنجاند و در این اثر نیز شاهد نگاهی استعاری به تقابل سنت و مدرنیته و همچنین جنون انسانی در شرایط بحرانی هستیم. فیلمبرداری و فضاسازی‌های خاص رومرو همچنان چشم‌نواز است و صحنه‌های خلاقانه‌ی کشتار زامبی‌ها، لذت بصری خاص خود را دارد.

قدرت اصلی فیلم در ایده‌ی اولیه‌ی جسورانه‌اش نهفته است؛ تلفیق ژانر وحشت زامبی با المان‌های وسترن و نگاهی انتقادی به تعصبات. با این حال، فیلمنامه گاهی دچار افت می‌شود و شخصیت‌پردازی‌ها می‌توانست عمیق‌تر باشد. برخی منتقدان و طرفداران، این فیلم را نسبت به آثار قبلی رومرو ضعیف‌تر می‌دانند، اما نباید فراموش کرد که «بقا در مردگان» تلاشی است برای نوآوری در قالبی که خود رومرو آن را ابداع کرده است.

«بقا در مردگان» در ژانر وحشت قرار می‌گیرد، اما به طور مشخص‌تر، زیرمجموعه‌ی فیلم‌های زامبی (Zombie Films) است. کارگردان، جرج رومرو، با فیلم «شب مردگان زنده» (Night of the Living Dead) در سال ۱۹۶۸، این ژانر را پایه‌گذاری کرد و «بقا در مردگان» پنجمین فیلم از مجموعه‌ی «...مردگان» (Of The Dead) او محسوب می‌شود. این فیلم همچنین المان‌هایی از ژانر وسترن و کمدی سیاه را در خود جای داده است.

فیلمبرداری چشم‌نواز و فضاسازی‌های اتمسفریک، از نقاط قوت «بقا در مردگان» است. کارگردانی رومرو، با وجود انتقادات، همچنان امضای خاص خود را دارد و در خلق صحنه‌های پرتنش و خلاقانه موفق عمل کرده است. همچنین، تلاش برای افزودن لایه‌های معنایی و اجتماعی به فیلم، آن را از یک اثر صرفاً سرگرم‌کننده متمایز می‌کند.

اگر از فضای خاص و نگاه انتقادی «بقا در مردگان» لذت بردید، تماشای «شان مردگان» (Shaun of the Dead) برای تجربه‌ی زامبی کمدی، «خون‌آشامان نامیرا» (Daybreakers) برای فضایی مشابه با زامبی‌ها و «کشتارگاه» (The Cabin in the Woods) برای رویکردی نوآورانه به ژانر وحشت، پیشنهاد می‌شود.

این فیلم بخشی از مجموعه‌ی «...مردگان» جرج رومرو است. برای درک بهتر، پیشنهاد می‌شود آثار پیشین این مجموعه را به ترتیب زمانی تماشا کنید: «شب مردگان زنده» (۱۹۶۸)، «د دشت مردگان» (۱۹۷۸)، «روز مردگان» (۱۹۸۵)، «سرزمین مردگان» (۲۰۰۵) و «خاطرات مردگان» (۲۰۰۷).