Amityville 1992: It's About Time

اگر از علاقه‌مندان فیلم‌های ترسناک با درون‌مایه تسخیر اشیاء هستید و به دنبال تجربه‌ای متفاوت در دنیای آمیتی‌ویل می‌گردید، این فیلم می‌تواند گزینه جذابی باشد. فضاسازی فیلم، به‌ویژه در صحنه‌هایی که زمان و واقعیت دچار اعوجاج می‌شود، می‌تواند برای طرفداران ژانر وحشت سرگرم‌کننده باشد. کارگردانی تونی رندل تلاش کرده تا ریتم فیلم را حفظ کند و از المان‌های آشنای فیلم‌های ترسناک دهه ۹۰ میلادی بهره ببرد.

قدرت اصلی این فیلم در ایده مرکزی آن یعنی ساعت تسخیر شده نهفته است که نسبت به اشیاء دیگر در فیلم‌های قبلی این مجموعه (مانند لامپ یا آینه) حس و حال متفاوتی دارد. بازی بازیگران، به‌خصوص در به تصویر کشیدن فروپاشی روانی شخصیت‌ها، قابل قبول است و توانسته تا حدی بار درام فیلم را به دوش بکشد. با این حال، فیلمنامه می‌توانست عمیق‌تر به ایده‌های خود بپردازد و پیچیدگی‌های بیشتری را در روایت بگنجاند.

این فیلم در ژانر وحشت و در زیرشاخه ترس و ارواح قرار می‌گیرد. «آمیتی‌ویل ۱۹۹۲» تلاشی است برای زنده نگه داشتن نام تجاری آمیتی‌ویل با داستانی مستقل که به خانه‌ی نفرین‌شده ارجاع می‌دهد اما تمرکز خود را بر شیء تسخیر شده می‌گذارد. فیلم در دوران اوج ساخت دنباله‌های متعدد برای فیلم‌های موفق ترسناک ساخته شده و سعی دارد با حفظ برخی کلیشه‌های ژانر، تجربه‌ای تازه ارائه دهد.

این فیلم تجربه‌ای سرگرم‌کننده و گاهی ترسناک را برای علاقه‌مندان به دنباله‌های آمیتی‌ویل فراهم می‌کند. ایده‌ی ساعت تسخیر شده، به خودی خود پتانسیل زیادی برای خلق صحنه‌های خلاقانه و وهم‌آلود دارد. فیلمبرداری و جلوه‌های ویژه، با توجه به سال ساخت، قابل قبول است و به فضاسازی کمک می‌کند. در مجموع، این فیلم می‌تواند یک سرگرمی خوب برای شب‌های تنهایی باشد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «خانه تسخیر شده» (The Haunting in Connecticut) و «جن‌گیر» (The Exorcist) را نیز تماشا کنید که هردو به موضوع تسخیر و وحشت در محیط خانه می‌پردازند و فضاسازی قوی‌ای دارند.

این فیلم بخشی از مجموعه فیلم‌های آمیتی‌ویل است. اگرچه داستان آن مستقل است، اما برای درک بهتر پیش‌زمینه خانه آمیتی‌ویل، تماشای فیلم اصلی «جن‌زدگی در آمیتی‌ویل» (The Amityville Horror) محصول ۱۹۷۹ توصیه می‌شود.