Robin Hood (2018)

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت و کمیک از داستانی کهنه هستید، «رابین هود» (۲۰۱۸) می‌تواند گزینه‌ی خوبی باشد. این فیلم با بازی خوب جان بیلی، فضایی شاد و مفرح را ایجاد می‌کند و برای لحظاتی سرگرم‌کننده و دور از هیاهوی آثار جدی، انتخاب مناسبی است. فیلمبرداری و فضاسازی آن نیز در خدمت لحن کمدی اثر قرار گرفته و به خوبی توانسته است فضای مورد نظر را خلق کند.

قدرت اصلی این اثر در رویکرد نوستالژیک و در عین حال طنزآمیزش به یک افسانه آشناست. کارگردانی (هرچند نامی از او ذکر نشده) توانسته است توازن خوبی بین کمدی و ادای احترام به منبع اصلی برقرار کند. بازی جان بیلی نیز به عنوان محور اصلی داستان، نقش مهمی در موفقیت کمدی فیلم ایفا می‌کند. با این حال، ممکن است برخی از مخاطبان که انتظار روایتی حماسی‌تر یا جدی‌تر از رابین هود دارند، از این رویکرد رضایت کامل نداشته باشند.

این فیلم در ژانر کمدی قرار می‌گیرد، اما با توجه به ماهیت داستان، رگه‌هایی از ماجراجویی و حتی پارودی را نیز در خود دارد. این ترکیب ژانری، «رابین هود» (۲۰۱۸) را از دیگر اقتباس‌های این شخصیت متمایز می‌سازد و آن را به اثری بدل می‌کند که هم برای علاقه‌مندان به کمدی و هم برای کسانی که داستان رابین هود را دوست دارند، جذابیت دارد.

این فیلم در درجه اول سرگرمی و خنده را به مخاطب هدیه می‌دهد. همچنین، با نگاهی تازه به داستانی که بارها روایت شده، می‌تواند دیدگاه جدیدی را نسبت به شخصیت رابین هود و یارانش ارائه دهد. تلاش برای تلفیق طنز با عناصر کلاسیک داستان، دستاورد قابل توجهی برای این اثر محسوب می‌شود.

اگر از این فیلم با فضایی کمدی و رویکردی متفاوت به داستان‌های کلاسیک لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم آثار دیگری مانند «مونتی پایتون و جام مقدس» (Monty Python and the Holy Grail) را برای کمدی بریتانیایی ناب، «پرنس تاریکی» (The Princess Bride) برای ترکیبی از فانتزی، ماجراجویی و طنز، و یا حتی «رابین هود» (Robin Hood) ساخته سال ۱۹۹۱ با بازی کوین کاستنر را برای مقایسه با اقتباسی جدی‌تر از این افسانه تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.