We Are Who We Are

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی هستید که شما را به چالش بکشد و به تفکر وادارد، «ما آن‌کسانی هستیم که هستیم» انتخاب مناسبی است. این سریال با فیلمبرداری زیبا، موسیقی متن دلنشین (که ردپای «بلاد اورنج» در آن مشهود است) و بازی‌های قوی، به‌ویژه از سوی بازیگر نقش اصلی، تجربه‌ای غنی و احساسی را رقم می‌زند. کارگردانی لوکا گواداگنینو در به تصویر کشیدن ظرافت‌های روانی و عاطفی نوجوانان بی‌نظیر است و جهانی خلق می‌کند که هم آشنا و هم بیگانه به نظر می‌رسد. این اثر برای کسانی که از کلیشه‌ها فراری هستند و به دنبال درام‌های واقع‌گرایانه و عمیق می‌گردند، بسیار جذاب خواهد بود.

قدرت اصلی این سریال در جسارت پرداختن به موضوعات حساس و پیچیده بدون قضاوت است. کارگردانی گواداگنینو با ایجاد فضایی غنی و بصری چشم‌نواز، موفق شده است دنیایی را به تصویر بکشد که در آن احساسات خام و بی‌پرده نوجوانان به شکلی هنرمندانه به نمایش درمی‌آید. بازی بازیگران جوان، به‌خصوص جک دیلن گریزر، بسیار تاثیرگذار است و توانسته ظرافت‌های شخصیت «فرِیزر» را به خوبی منتقل کند. با این حال، ریتم کند و گاهی پراکنده روایت، همراه با سکانس‌هایی که ممکن است برای برخی مخاطبان نامفهوم یا بیش از حد هنری به نظر برسد، می‌تواند نقطه ضعفی برای کسانی باشد که به دنبال داستانی سرراست و با پایان‌بندی مشخص هستند.

ژانر درام نوجوانانه در سینما و تلویزیون غالباً به سمت داستان‌های کلیشه‌ای و قابل پیش‌بینی سوق پیدا می‌کند، اما «ما آن‌کسانی هستیم که هستیم» با فاصله گرفتن از این مسیر، نگاهی نو و جسورانه به این ژانر دارد. این سریال با الهام از سینمای هنری اروپا و تلفیق آن با فضایی آمریکایی، تجربه‌ای متفاوت خلق کرده است. تمرکز بر جزئیات زندگی روزمره، روابط پیچیده و کاوش درونی شخصیت‌ها، آن را از بسیاری آثار مشابه متمایز می‌کند. این اثر بیشتر به سمت سینمای «اسلو-برن» (slow-burn) میل دارد و بر فضاسازی و احساسات تکیه می‌کند تا اکشن یا پیچش‌های داستانی.

این سریال با فیلمبرداری خیره‌کننده و فضاسازی قوی، مخاطب را به دنیای شخصیت‌ها می‌کشاند. موسیقی متن شگفت‌انگیز اثر، که توسط «دو هینس» (Kid Cudi) ساخته شده، نقش مهمی در تقویت اتمسفر و احساسات ایفا می‌کند. بازی‌های طبیعی و باورپذیر، به ویژه از سوی بازیگران جوان، از دیگر نقاط قوت اثر است که به عمق بخشیدن به شخصیت‌ها کمک می‌کند. «ما آن‌کسانی هستیم که هستیم» به دلیل نگاه واقع‌گرایانه و بدون قضاوت به مسائل هویتی و بلوغ، تجربه‌ای ارزشمند و تفکربرانگیز ارائه می‌دهد.

اگر از تجربه‌ی تماشای «ما آن‌کسانی هستیم که هستیم» لذت بردید و به دنبال آثاری با فضای مشابه و کاوشی عمیق در دنیای نوجوانی و روابط انسانی هستید، پیشنهاد می‌کنیم سریال‌هایی مانند «هیچ‌کس نباید بداند» (The End of the F***ing World) را با آن حس و حال خاص و شخصیت‌های سرکشش، یا فیلم «مرا با نامت صدا کن» (Call Me By Your Name) به کارگردانی خود لوکا گواداگنینو را تماشا کنید که فضایی مشابه و احساسی عمیق دارد. همچنین سریال «نوجوانان» (Skins) با پرداختن به دغدغه‌های نسل جوان و روابط پیچیده، می‌تواند گزینه جذابی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.