FROM

اگر به دنبال سریالی هستید که در لایه‌های داستانی خود غرق شوید و مدام با سوالات جدیدی روبرو شوید، «از سوی» انتخاب مناسبی است. فضاسازی ترسناک، بازی‌های گیرا، به‌خصوص از سوی هارولد پرینوی در نقش هارولد، و ریتم داستانی که شما را تا انتها پای تماشای قسمت بعدی نگه می‌دارد، از دلایل اصلی تماشای این سریال است. این اثر توانسته است با موفقیت ژانرهای ترسناک، معمایی و درام را در هم بیامیزد و تجربه‌ای منحصر به فرد خلق کند.

قدرت اصلی «از سوی» در خلق تعلیق و حفظ کنجکاوی مخاطب نهفته است. فیلمنامه با ظرافت، اطلاعات را قطره‌چکانی به بیننده می‌دهد و او را درگیر حدس و گمان درباره ماهیت موجودات شب و دلیل گرفتار شدن در این شهر می‌کند. با این حال، این رویکرد گاهی می‌تواند به نقطه ضعف نیز تبدیل شود، چرا که برخی بینندگان ممکن است از نبود پاسخ‌های قطعی و طولانی شدن معماها خسته شوند، تجربه‌ای که در سریال‌های مشابهی چون «لاست» نیز دیده شده است.

«از سوی» در ژانر وحشت و معمای روانشناختی دسته‌بندی می‌شود، اما رگه‌هایی از درام بقا نیز در آن به چشم می‌خورد. این سریال با الهام از فضاهای وهم‌آلود و داستان‌های غیرقابل توضیح، سعی در ایجاد حس اضطراب و ترس مداوم دارد. فیلمبرداری و طراحی صحنه به خوبی توانسته‌اند اتمسفر خفقان‌آور و دلهره‌آور شهر و جنگل‌های اطراف را به تصویر بکشند و حس انزوا و ناامیدی را به مخاطب منتقل کنند.

این سریال با ارائه یک کانسپت تازه در ژانر وحشت، توانسته است توجه بسیاری از علاقه‌مندان را به خود جلب کند. پیچیدگی‌های داستانی، شخصیت‌پردازی‌های قابل باور و تعلیق مداوم، از نقاط قوت آن محسوب می‌شوند. «از سوی» موفق شده است تا با وجود شباهت‌های احتمالی با آثار مشابه، هویت بصری و روایی مستقل خود را حفظ کند و تجربه‌ای تازه در دنیای سریال‌های ترسناک ارائه دهد.

اگر از فضاهای رازآلود و نفس‌گیر «از سوی» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم سریال‌های «تاریک» (Dark) و «بلک میرور» (Black Mirror) را نیز امتحان کنید که هر دو به شکلی متفاوت به معماهای پیچیده و فضاهای دلهره‌آور می‌پردازند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.