Wild Bill

اگر به دنبال سریالی هستید که بتواند همزمان شما را بخنداند و به فکر فرو ببرد، «بیل وحشی» گزینه‌ی مناسبی است. حضور راب لو در نقش اصلی، با آن طنز خشک و کنایه‌آمیزش، بار اصلی کمدی را به دوش می‌کشد و او به خوبی توانسته تفاوت‌های بین سیستم پلیسی آمریکا و بریتانیا را به شکلی سرگرم‌کننده به تصویر بکشد. فضاسازی منحصربه‌فرد منطقه‌ی لینکلن‌شر نیز به جذابیت بصری اثر افزوده است.

قدرت اصلی «بیل وحشی» در ترکیب هوشمندانه‌ی ژانرهای کمدی و درام جنایی است. در حالی که برخی ممکن است به دنبال واقع‌گرایی مطلق در جزئیات پلیسی باشند، این سریال بیشتر بر شخصیت‌پردازی و روابط میان کاراکترها تمرکز دارد. روایت از کلیشه‌های رایج دوری کرده و با وجود برخی پیچیدگی‌های داستانی، توانسته مخاطب را تا انتها درگیر نگه دارد. البته، نباید انتظار یک درام جنایی نفس‌گیر را داشت؛ این سریال بیشتر به دنبال سرگرمی و ایجاد لحظات مفرح است.

این اثر در دسته‌ی کمدی-درام جنایی قرار می‌گیرد. «بیل وحشی» تلاش می‌کند تا با استفاده از موقعیت‌های طنزآمیز ناشی از تفاوت‌های فرهنگی و رفتاری، فضایی سرگرم‌کننده ایجاد کند، اما در عین حال به مسائل دراماتیک و چالش‌های شخصی شخصیت اصلی نیز می‌پردازد. روایت سریال ریتم نسبتاً خوبی دارد و هر قسمت با معرفی معماها یا مشکلات جدید، مخاطب را مشتاق قسمت بعدی نگه می‌دارد.

موفقیت «بیل وحشی» را باید در بازی خوب راب لو و توانایی او در خلق لحظات کمدی و دراماتیک جستجو کرد. فیلمنامه نیز با پرهیز از افتادن در دام تکرار، توانسته داستانی تازه را روایت کند. فیلمبرداری در مناطق روستایی انگلستان، جلوه‌ی بصری خاصی به سریال بخشیده و توانسته حس و حال متفاوتی را به بیننده منتقل کند.

اگر از تماشای سریال‌هایی با ترکیب کمدی و درام جنایی و همچنین حضور بازیگرانی چون راب لو لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم سریال‌هایی مانند «فارگو» (Fargo) با فضاسازی منحصربه‌فرد و شخصیت‌های عجیب و غریبش، یا «لوییس» (Lewis) که یک درام جنایی بریتانیایی با رگه‌هایی از طنز است را نیز امتحان کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.