Beauty and the Beast (1991)

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت از یک داستان کهن هستید که با نگاهی امروزی و گاه طنزآمیز بازگو می‌شود، این فیلم می‌تواند گزینه‌ی جذابی باشد. کارگردانی «جوئل آرنولد» و «جیمز گرسل» تلاش کرده است تا فضاسازی دلنشینی خلق کند و ریتم فیلم، اگرچه گاهی کند به نظر می‌رسد، اما اجازه می‌دهد تا مخاطب با شخصیت‌ها و دنیای آن‌ها ارتباط برقرار کند. بازی بازیگران اصلی، به‌ویژه «جیمز ای. جنیس» و «چلسی ربکا»، در انتقال حس و حال داستان نقش مهمی ایفا می‌کند.

قدرت اصلی این اثر در بازنگری خلاقانه آن نهفته است. فیلمنامه توانسته است با حفظ هسته اصلی داستان، جزئیاتی را اضافه کند که به آن عمق بخشیده و آن را از صرفاً یک بازگویی صرف متمایز سازد. فیلمبرداری نیز در خدمت فضاسازی فیلم است و سعی دارد تا هم جنبه‌های تاریک و وهم‌آلود قصه و هم لحظات لطیف و احساسی را به خوبی به تصویر بکشد. با این حال، ممکن است برخی مخاطبان که انتظار روایتی کاملاً وفادار به نسخه انیمیشن کلاسیک را دارند، از تغییرات اعمال شده کمی سرخورده شوند.

هرچند عنوان فیلم «دیو و دلبر» یادآور قصه‌های پریان و عاشقانه‌های کلاسیک است، اما نسخه ۲۰۱۷ با تلفیقی از ژانر فانتزی و درام، و گاهی رگه‌هایی از کمدی، سعی در ارائه تجربه‌ای چندوجهی دارد. این رویکرد به فیلم اجازه می‌دهد تا با مخاطبان گسترده‌تری ارتباط برقرار کند و تنها به یک گروه سنی خاص محدود نماند. فضاسازی و موسیقی متن نیز در ایجاد اتمسفر مورد نظر کارگردانان نقش کلیدی ایفا می‌کنند.

تماشای این فیلم می‌تواند دیدگاه تازه‌ای نسبت به مفاهیم زیبایی، عشق و قضاوت بر اساس ظاهر به مخاطب بدهد. این اثر با ایجاد تعلیق و کشش در روایت، سعی در حفظ جذابیت خود تا انتها دارد. بازی‌ها، به‌خصوص در به تصویر کشیدن تحول شخصیت‌ها، قابل توجه است و فیلمنامه نیز با گنجاندن لحظات غافلگیرکننده، مخاطب را درگیر نگه می‌دارد. فضاسازی فیلم نیز به خوبی توانسته است حس و حال قصه را منتقل کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم آثاری چون «شکل آب» (The Shape of Water) را برای فضاسازی فانتزی و درام عمیق، «آینه، آینه» (Mirror Mirror) و «سفیدبرفی و شکارچی» (Snow White and the Huntsman) را برای بازتفسیر قصه‌های کلاسیک با نگاهی مدرن، و همچنین «پرنسس عروس» (The Princess Bride) را برای ترکیبی از فانتزی، ماجراجویی و کمدی تجربه کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.