Broad City

اگر به دنبال کمدی‌هایی هستید که جسورانه، غیرمتعارف و کاملاً بامزه باشند، «کمدی شهری» انتخاب ایده‌آلی است. این سریال با بازی درخشان ابی جاکوبسون و ایلانا گلیزر، که شیمی فوق‌العاده‌ای بینشان وجود دارد، تجربه‌ای متفاوت و تازه را ارائه می‌دهد. بازی آن‌ها نه تنها طبیعی و باورپذیر است، بلکه انرژی و خلاقیتشان به تار و پود هر اپیزود نفوذ کرده و آن را به اثری دیدنی تبدیل می‌کند. این سریال برای کسانی که از شوخی‌های تلخ و موقعیت‌های غافلگیرکننده لذت می‌برند، بسیار جذاب خواهد بود.

نقطه قوت اصلی «کمدی شهری» در صداقت و جسارت آن نهفته است. این سریال از پرداختن به موضوعات تابو یا موقعیت‌های ناخوشایند ابایی ندارد و با نگاهی آینه‌وار به زندگی روزمره، هرج‌ومرج‌ها و لحظات شرم‌آور را به شکلی افراطی و خنده‌دار به تصویر می‌کشد. فضاسازی در نیویورک، که خود شخصیتی مهم در سریال است، به خوبی انجام شده و ریتم تند و پرانرژی آن، مخاطب را تا انتها پای تماشای خود نگه می‌دارد. این ترکیب از شوخ‌طبعی، واقع‌گرایی و گاهی سورئالیسم، «کمدی شهری» را به اثری منحصر به فرد تبدیل کرده است.

«کمدی شهری» در ژانر کمدی-درام دسته‌بندی می‌شود، اما به دلیل لحن صریح، شوخی‌های گاه‌به‌گاه زننده و پرداختن به مسائل بزرگسالانه، می‌توان آن را در دسته‌ی کمدی‌های جسورانه (edgy comedy) یا کمدی‌های موقعیت با رویکردی انتقادی به جامعه قرار داد. این سریال با الهام از تجربیات واقعی و با نگاهی هجوآمیز به زندگی شهری، توانسته جایگاه ویژه‌ای در میان آثار کمدی مدرن پیدا کند و با سریال‌هایی چون «دختران» (Girls) مقایسه شود، اما رویکردی مستقل و منحصر به فرد را دنبال می‌کند.

تماشای «کمدی شهری» تجربه‌ای سرگرم‌کننده و در عین حال تأمل‌برانگیز است. این سریال به بیننده اجازه می‌دهد تا با شخصیت‌های اصلی همذات‌پنداری کرده و در موقعیت‌های عجیب و غریب آن‌ها غرق شود. با وجود شوخی‌های فراوان، اثر نگاهی نقادانه به فشارهای اجتماعی، اقتصادی و روانی که بر زنان جوان وارد می‌شود، دارد. این سریال همچنین با نمایش دوستی عمیق و گاه پر فراز و نشیب بین ابی و ایلانا، اهمیت حمایت اجتماعی و همراهی در سختی‌ها را یادآوری می‌کند.

اگر از این سریال لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «خدمتکاران» (Servant) را برای فضایی متفاوت و پرتعلیق، «لویی» (Louie) را برای نگاهی واقع‌گرایانه و تلخ به زندگی یک کمدین، و همچنین «پاداش» (The Other Two) را برای کمدی هوشمندانه و موقعیت‌های اجتماعی مشابه دنبال کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.