We'll Take Manhattan

اگر به دنبال فیلمی با حال و هوای نوستالژیک دهه ۶۰ میلادی، دنیای مد و عکاسی، و داستانی عاشقانه هستید، «منچستر را تصرف می‌کنیم» می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. فیلم با نمایش تصاویری از پشت صحنه‌ی عکاسی و زندگی این دو هنرمند، بیننده‌ای را که به این موضوعات علاقه دارد، جذب می‌کند. همچنین، فضاسازی و طراحی لباس و صحنه، تلاشی برای زنده کردن آن دوران است.

قدرت اصلی فیلم در به تصویر کشیدن پویایی و جسارت جوانانه‌ی ژان شریپتون و دیوید لی است که در مقابل محافظه‌کاری‌های رایج در آن زمان قرار می‌گیرند. بازی‌ها، به‌ویژه در نقش شخصیت‌های اصلی، تا حدودی توانسته‌اند این تضاد و شور را منتقل کنند. فیلمبرداری و موسیقی متن نیز در ایجاد اتمسفر دهه شصت نقشی اساسی ایفا می‌کنند و به جذابیت بصری و شنیداری اثر افزوده‌اند.

این فیلم در ژانر درام و عاشقانه قرار می‌گیرد و با نگاهی به زندگی واقعی دو شخصیت برجسته در دنیای مد و هنر، سعی در روایت داستانی الهام‌بخش و گاهی پرفراز و نشیب دارد. تلفیق عناصر درام با چاشنی رمانتیسیسم، روایتی را شکل می‌دهد که مخاطب را با خود به سفری در زمان می‌برد.

بینندگان با تماشای این فیلم، با یکی از دوره‌های مهم در تاریخ عکاسی مد و تأثیر آن بر فرهنگ عامه آشنا می‌شوند. همچنین، نگاهی به رابطه‌ی پیچیده و خلاقانه‌ی یک عکاس و مدل مشهور، می‌تواند برای علاقه‌مندان به داستان‌های واقعی و الهام‌بخش جذاب باشد. فیلم توانسته تا حدی شور و هیجان دوران «سووینگ» لندن را به تصویر بکشد.

اگر از فضای این فیلم لذت بردید، تماشای فیلم‌هایی مانند «دختر درخشان» (Bright Star) که به زندگی شاعر جوان جان کیتس و رابطه‌اش می‌پردازد، یا «آنا لی در نیویورک» (An Education) که داستانی مشابه از بلوغ و کشف دنیای جدید را روایت می‌کند، می‌تواند برایتان جالب باشد. همچنین، فیلم «فوتوگراف» (The Photographer) که به زندگی هنرمندان عکاس می‌پردازد، می‌تواند انتخاب خوبی باشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.