That '90s Show

اگر از طرفداران دوآتشه «نمایش دهه هفتاد» هستید و دلتنگ شخصیت‌های دوست‌داشتنی رد و کیتی شده‌اید، این سریال می‌تواند گزینه‌ی خوبی برای شما باشد. حضور این دو بازیگر کهنه‌کار، بار اصلی کمدی و احساسی سریال را به دوش می‌کشد و لحظات درخشانی را خلق می‌کند. علاوه بر این، تماشای نسل جدیدی که در همان خانه‌ی خاطره‌انگیز دوران نوجوانی خود را سپری می‌کنند، می‌تواند تجربه‌ی جالبی باشد.

قوی‌ترین نقطه قوت «نمایش دهه نود»، بازگشت بازیگران اصلی، به‌خصوص کورتوود اسمیت و دبرا جو راپ، در نقش‌های رد و کیتی است. آن‌ها با انرژی و کاریزمای همیشگی خود، جان تازه‌ای به سریال بخشیده‌اند و یادآور دوران طلایی «نمایش دهه هفتاد» هستند. از سوی دیگر، شخصیت‌های جدید هنوز در حال شکل‌گیری هستند و شاید در فصل اول، آن‌قدر که باید، عمق و تمایز نداشته باشند. فیلمنامه گاهی اوقات به تکرار می‌افتد و تلاش برای ایجاد موقعیت‌های کمدی جدید، همیشه موفق نیست.

این سریال در ژانر کمدی-درام با چاشنی رمانتیک دسته‌بندی می‌شود. تمرکز اصلی بر موقعیت‌های کمدی خانوادگی و روابط دوستانه نوجوانان است، اما در عین حال، به مسائل عاطفی و دراماتیک دوران نوجوانی نیز می‌پردازد. فضای کلی سریال، شاد و سرگرم‌کننده است، اما گاهی اوقات لحظات تأمل‌برانگیزی نیز در خود دارد.

«نمایش دهه نود» با موفقیت توانسته است حس نوستالژی دهه هفتاد را در قالبی جدید و متعلق به دهه نود ارائه دهد. فضاسازی و ارجاعات فرهنگی به دوران نود، اگرچه به اندازه‌ی نسخه اصلی قوی نیست، اما تلاش قابل قبولی است. بازی خوب بازیگران اصلی و خلق موقعیت‌های کمدی، از دیگر نقاط قوت این مجموعه محسوب می‌شود.

اگر از این سریال لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم سریال‌هایی مانند «دختران گیلمور» (Gilmore Girls) را به دلیل تمرکز بر روابط خانوادگی و دیالوگ‌های سریع، و همچنین «دختران دبیرستانی» (Derry Girls) را به خاطر طنز خاص و فضاسازی دوران خاص خود، تماشا کنید.

این سریال ادامه‌ی مستقیم «نمایش دهه هفتاد» (That '70s Show) محسوب می‌شود. برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، تماشای سریال اصلی «نمایش دهه هفتاد» پیش از تماشای این سریال توصیه می‌شود.