A Scottish Journey 2018

اگر به دنبال فرار از روزمرگی و غرق شدن در زیبایی‌های خیره‌کننده طبیعت هستید، «سفری اسکاتلندی» انتخابی عالی است. این فیلم با فیلمبرداری چشم‌نواز و ریتم آرام خود، فضایی مدیتیشن‌گونه ایجاد می‌کند که برای استراحت ذهن و روح بسیار مناسب است. حضور کارگردان و همسرش در جلوی دوربین، حس صمیمیت و شخصی‌تری به این سفر می‌بخشد و تماشاگر را ناخواسته بخشی از این ماجراجویی می‌سازد. این یک دعوت است به کند کردن سرعت و دیدن زیبایی‌های جهان از زاویه‌ای دیگر.

قدرت اصلی فیلم در سادگی و صداقت آن نهفته است. فیلمنامه مشخصی در کار نیست، اما همین فقدان آن، به فیلم اجازه می‌دهد تا به شکلی ارگانیک پیش برود. فیلمبرداری، بدون شک، ستاره اصلی است؛ هر قاب، یک تابلوی نقاشی زنده از اسکاتلند است. بازی نوزا و نادژدا ولوا، بیشتر در واکنش‌هایشان به محیط و انتقال حس حضورشان در آن مکان‌ها نمود پیدا می‌کند تا اجرای نقش. اما این ضعف محسوب نمی‌شود، بلکه بخشی از ذات مستندگونه و شخصی اثر است.

«سفری اسکاتلندی» در ژانر مستند قرار می‌گیرد، اما به شاخه‌های خاص‌تری مانند مستند سفر (Travel Documentary) و شاید حتی مستند شاعرانه (Poetic Documentary) نزدیک‌تر است. این فیلم برخلاف مستندهای تحلیلی یا تاریخی، بیشتر بر تجربه حسی و بصری تکیه دارد. در دنیای سینما، آثاری که تلاش می‌کنند زیبایی‌های طبیعی و سفر را به شکلی هنری به تصویر بکشند، جایگاه ویژه‌ای دارند و «سفری اسکاتلندی» نیز در همین راستا قرار می‌گیرد.

تماشای این فیلم، تجربه‌ای آرامش‌بخش و الهام‌بخش خواهد بود. بیننده نه تنها با مناظر شگفت‌انگیز اسکاتلند آشنا می‌شود، بلکه حس کنجکاوی برای گشت‌وگذار و کشف زیبایی‌های ناشناخته در او برانگیخته می‌شود. کارگردانی نوزا نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با کمترین عناصر، اثری گیرا و احساسی خلق کرد. این فیلم یادآور اهمیت توجه به جزئیات و زیبایی‌های اطرافمان است که غالباً در شتاب زندگی نادیده گرفته می‌شوند.

اگر از تماشای مستندهای سفر با فضاسازی قوی و تمرکز بر طبیعت لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم مستندهای «باراکا» (Baraka) و «سامسارا» (Samsara) را نیز ببینید که تجربه‌های بصری مشابهی ارائه می‌دهند، و همچنین فیلم «در راه شیری» (Into the Wild) که حس ماجراجویی و طبیعت‌گردی را به شکلی دراماتیک به تصویر می‌کشد.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.