Once Upon a Crime

اگر به دنبال یک تریلر روانشناختی با چاشنی تعلیق و درام هستید که بتواند شما را تا حدی درگیر کند، «شابدو جابدو» می‌تواند گزینه مناسبی باشد. حضور بازیگران توانمندی چون راجات کاپور، که بار اصلی بازی را بر دوش می‌کشد، و سوبرات دوتا، که حضوری تاثیرگذار دارد، به جذابیت اثر افزوده است. این فیلم فرصتی است برای دیدن یک اثر بنگالی که تلاش کرده تا در ژانر تریلر، حرفی تازه برای گفتن داشته باشد، هرچند ممکن است در رسیدن به قله‌های این ژانر با چالش‌هایی روبرو باشد.

قدرت اصلی فیلم در بازی درخشان راجات کاپور و فضاسازی نسبتاً خوب آن نهفته است. کارگردانی تلاش کرده تا با استفاده از قاب‌بندی‌های مناسب و موسیقی متن، حس تعلیق را تقویت کند. با این حال، در برخی قسمت‌ها، فیلمنامه دچار افت می‌شود و برخی شخصیت‌ها، از جمله ممتاز سورکار، نتوانسته‌اند آن‌طور که باید، پرداخت شوند و به نقاط ضعف اثر تبدیل شده‌اند. همچنین، برخی مخاطبان احساس کرده‌اند که داستان پس از چند قسمت قابل پیش‌بینی می‌شود.

«شابدو جابدو» در ژانر تریلر روانشناختی قرار می‌گیرد و تلاش می‌کند تا با تکیه بر معماهای ذهنی و گذشته شخصیت اصلی، داستانی گیرا را روایت کند. این ژانر معمولاً با فضاسازی وهم‌آلود، شخصیت‌های پیچیده و نقاط عطف غیرمنتظره شناخته می‌شود. فیلم سعی کرده تا با الهام از این عناصر، تجربه‌ای متفاوت را برای مخاطب بنگالی‌زبان رقم بزند، هرچند که در اجرای برخی از این عناصر، با چالش‌هایی روبرو بوده است.

این اثر سینمایی با بهره‌گیری از بازی‌های قوی، به خصوص از سوی راجات کاپور، و تلاش برای ایجاد یک روایت تعلیق‌آمیز، توانسته نظر بخشی از مخاطبان را جلب کند. فیلمبرداری و فضاسازی نیز از نقاط قوت نسبی آن محسوب می‌شوند که به ایجاد اتمسفر مورد نظر کمک کرده‌اند. همچنین، این فیلم به عنوان یکی از محصولات جدیدتر سینمای بنگالی، نشان‌دهنده تلاش این صنعت برای ورود به ژانرهای متنوع‌تر است.

اگر از تریلرهای روانشناختی با محوریت نویسندگان و معماهای ذهنی لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «The Invisible Guest» (Contratiempo) و «Shutter Island» را نیز در برنامه تماشای خود قرار دهید، چرا که این آثار نیز در فضاسازی مشابه و پیچیدگی‌های داستانی موفق بوده‌اند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.