Due South

اگر به دنبال سریالی هستید که هم بتواند شما را بخنداند و هم به فکر فرو ببرد، «به سوی جنوب» انتخاب ایده‌آلی است. این سریال با ارائه‌ی شخصیت‌هایی دوست‌داشتنی و موقعیت‌های داستانی خلاقانه، تجربه‌ای متفاوت از ژانر پلیسی را ارائه می‌دهد. فضاسازی در شیکاگو، با تضادهایش با طبیعت بکر کانادا، به خوبی به تصویر کشیده شده و فیلمنامه با ریتمی مناسب، مخاطب را تا انتها با خود همراه می‌کند. بازی فوق‌العاده‌ی پل گروس در نقش افسر فرِیزر، که نمادی از پاک‌دامنی و سادگی در دنیای جرم و جنایت است، به تنهایی دلیلی برای تماشای این اثر محسوب می‌شود.

بزرگترین نقطه قوت «به سوی جنوب»، شخصیت‌پردازی عمیق و منحصر به فرد افسر فرِیزر و رابطه‌ی او با همکاران آمریکایی‌اش است. این سریال به جای تمرکز بر خشونت لجام‌گسیخته، بر ارزش‌های اخلاقی، دوستی و تلاش برای برقراری عدالت در دنیایی پیچیده تأکید دارد. شوخ‌طبعی خاص و گاهی تلخ سریال، همراه با فیلمنامه‌ای که هوشمندانه از کلیشه‌ها فاصله می‌گیرد، آن را از سایر آثار پلیسی متمایز می‌کند. شاید تنها نکته‌ای که برخی مخاطبان آن را چالش‌برانگیز بیابند، گاهی اوقات لحن کمی آرمان‌گرایانه‌ی فرِیزر در مواجهه با واقعیت‌های خشن دنیای جرم باشد، اما همین ویژگی، او را به شخصیتی دوست‌داشتنی و به‌یادماندنی تبدیل کرده است.

«به سوی جنوب» به زیبایی در ژانرهای مختلفی چون کمدی، درام، جنایی و ماجراجویی سیر می‌کند. این تلفیق موفق، باعث شده تا سریال از یکنواختی آثار صرفاً پلیسی فاصله بگیرد و بتواند طیف وسیعی از مخاطبان را جذب کند. ریشه‌های کانادایی سریال و داستان آن که در شیکاگو اتفاق می‌افتد، بستری ایده‌آل برای خلق موقعیت‌های کمدی ناشی از تفاوت‌های فرهنگی و اجتماعی فراهم کرده است. کارگردانی (که البته در این مجموعه به صورت اپیزودیک بوده) و فیلمبرداری، همگی در خدمت روایت داستانی گیرا و فضاسازی تاثیرگذار هستند.

تماشای «به سوی جنوب» تجربه‌ای لذت‌بخش و سرگرم‌کننده است که می‌تواند دیدگاه شما را نسبت به آثار پلیسی تغییر دهد. این مجموعه به شما یادآوری می‌کند که می‌توان در کنار هیجان داستان‌های جنایی، با شخصیت‌هایی عمیق و دوست‌داشتنی روبه‌رو شد و از شوخ‌طبعی‌های هوشمندانه لذت برد. این سریال، نمایشی از انسانیت، وفاداری و تلاش برای انجام درست کارهاست، حتی در دشوارترین شرایط. «به سوی جنوب» اثری است که با وجود گذشت سال‌ها، همچنان تازگی و جذابیت خود را حفظ کرده و ارزش دیدن دارد.

اگر از این سریال لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «پلیس‌های خفن» (Hot Fuzz) را برای کمدی پلیسی بریتانیایی با شوخ‌طبعی مشابه، «نظم و قانون: واحد قربانیان ویژه» (Law & Order: Special Victims Unit) را برای درام جنایی با شخصیت‌پردازی قوی، و سریال «میراث» (The Wire) را برای نگاهی عمیق‌تر و واقع‌گرایانه‌تر به دنیای جرم و پلیس دنبال کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.