The Fly II

اگرچه «مگس ۲» به پای شاهکار کراننبرگ نمی‌رسد، اما برای علاقه‌مندان به فیلم‌های ترسناک علمی-تخیلی دهه ۸۰ و کسانی که کنجکاو هستند ببینند چه بر سر میراث «ست براندل» آمده، می‌تواند جذاب باشد. جلوه‌های ویژه فیلم، با توجه به زمان ساخت، قابل قبول هستند و سعی شده تا فضای دلهره‌آور و آزاردهنده فیلم اول تا حدی بازسازی شود. Eric Stoltz نیز در نقش مارتین، تلاش می‌کند تا بار درام و وحشت فیلم را به دوش بکشد.

بزرگترین نقطه قوت فیلم، تلاش برای بسط دادن دنیای «مگس» و پرداختن به پیامدهای ژنتیکی و اخلاقی آزمایش‌های ست براندل است. همچنین، جلوه‌های ویژه گریم و مکانیکی که برای نمایش تحول مارتین به کار رفته، قابل توجه است و نشان‌دهنده زحمت تیم سازنده در این بخش بوده است. با این حال، ضعف فیلمنامه در ایجاد کشش داستانی و شخصیت‌پردازی عمیق، مانع از تبدیل شدن آن به اثری ماندگار می‌شود.

«مگس ۲» در ژانر علمی-تخیلی، درام و وحشت قرار می‌گیرد. این فیلم سعی دارد تا با ترکیب عناصر ترسناک بدنی (body horror) و درام خانوادگی تلخ، تجربه‌ای متفاوت ارائه دهد. فضاسازی فیلم با استفاده از محیط‌های صنعتی و آزمایشگاهی، حس انزوا و خطر را القا می‌کند، اما در مقایسه با فیلم اصلی، از نظر بصری و اتمسفر، خلاقیت کمتری به خرج داده است.

این فیلم به طور کلی در خلق تجربه‌ای به یاد ماندنی و تاثیرگذار، نسبت به قسمت اول، ناکام است. با این حال، برای کسانی که به دنبال گسترش داستان اصلی و دیدن پیامدهای ناگوار آن هستند، می‌تواند جذاب باشد. درک بهتر مفهوم «وراثت» در ژانر وحشت و پیامدهای ناخواسته پیشرفت علمی، از جمله ایده‌هایی است که فیلم به آن‌ها می‌پردازد، هرچند نه به بهترین شکل ممکن.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «مگس» (The Fly) محصول ۱۹۸۶ دیوید کراننبرگ، «هزارتوی پن» (Pan's Labyrinth) برای فضاسازی و درام تاریک، و «هفت» (Se7en) برای حس تعلیق و اتمسفر دلهره‌آور را نیز تماشا کنید.

این فیلم دنباله‌ی مستقیم «مگس» (۱۹۸۶) دیوید کراننبرگ است و برای درک بهتر داستان و شخصیت‌ها، تماشای فیلم اول توصیه می‌شود.