Troma's War

اگر از آن دسته تماشاگرانی هستید که از کلیشه‌های هالیوودی خسته شده‌اید و به دنبال تجربه‌ای متفاوت و خارج از چارچوب هستید، «جنگ تروما» می‌تواند گزینه‌ی جذابی باشد. این فیلم با طنزی گزنده و گاه بی‌پرده، فیلم‌های اکشن پر از خشونت و قهرمان‌سازی‌های اغراق‌شده را هدف قرار می‌دهد. کارگردانی دوگانه مایکل هرز و لوید کافمن، با حفظ ریتم تند و فضاسازی پرانرژی، لحظات سرگرم‌کننده و غیرمنتظره‌ای را برای مخاطب رقم می‌زند. اگر به دنبال فیلمی هستید که شما را به خنده بیندازد، حتی اگر این خنده از سر ناچاری یا دیدن مضحکات باشد، «جنگ تروما» را از دست ندهید.

قدرت اصلی «جنگ تروما» در جسارتش برای هجو و اغراق نهفته است. این فیلم بدون هیچ ملاحظه‌ای، تمام عناصر آشنای فیلم‌های اکشن دهه ۸۰ را برداشته و آن‌ها را تا حد نهایت پوچی پیش می‌برد. بازی‌ها، اگرچه شاید در نگاه اول آماتور به نظر برسند، اما کاملاً در خدمت لحن کمدی سیاه و اغراق‌شده فیلم هستند. فیلمبرداری و جلوه‌های ویژه، که از مشخصه‌های اصلی تولیدات تراما هستند، در اینجا نیز به همان میزان ابتدایی و گاه کارتونی خود وفادار مانده‌اند و به جای ایجاد حس ترس یا هیجان، بر جنبه کمدی اثر می‌افزایند. با این حال، ممکن است برخی تماشاگران که انتظار روایتی منطقی و بازی‌های حرفه‌ای دارند، از این جنبه‌های فیلم دلخور شوند.

«جنگ تروما» در ژانر کمدی اکشن قرار می‌گیرد، اما با رویکردی که بیشتر به سمت کمدی سیاه و پارودی (Parody) تمایل دارد. این فیلم به طور مشخص، فیلم‌های اکشن نظامی و بقای دهه ۸۰ میلادی، مانند سری «رامبو» یا «فرمانده» را مورد تمسخر قرار می‌دهد. با این حال، ماهیت اغراق‌آمیز و گاه شوکه‌کننده آن، باعث شده تا در دسته فیلم‌های exploitation نیز قرار گیرد. این ترکیب ژانری، فضایی منحصر به فرد و غیرقابل پیش‌بینی را برای فیلم رقم زده است.

تماشای «جنگ تروما» تجربه‌ای است که در آن، مخاطب با جنبه‌ای متفاوت از سینما روبرو می‌شود. این فیلم به شما نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با استفاده از عناصر آشنای ژانر، اثری خلق کرد که هم سرگرم‌کننده باشد و هم کلیشه‌ها را به چالش بکشد. علاوه بر سرگرمی، فیلم با نمایش اغراق‌آمیز نژادپرستی، جنگ‌طلبی و قهرمان‌پرستی، لایه‌ای از نقد اجتماعی را نیز در خود دارد، هرچند که این نقد به شکلی کاملاً غیرمستقیم و از طریق طنز ارائه می‌شود. بینندگان با دیدن این فیلم، با دنیای خاص و منحصر به فرد کمپانی تراما و سبک کارگردانی لوید کافمن بیشتر آشنا می‌شوند.

اگر از «جنگ تروما» لذت بردید و به دنبال فیلم‌هایی با فضای مشابه هستید، پیشنهاد می‌کنیم «مرگ در آفتاب» (Death in the Sun) را ببینید که آن هم با کمدی سیاه و خشونت اغراق‌شده‌اش، یادآور کارهای تراما است. همچنین، فیلم‌های «هزارپای انسانی» (The Human Centipede) و «کشتار با اره برقی در تگزاس» (The Texas Chain Saw Massacre) نیز می‌توانند برای علاقه‌مندان به فضاهای ترسناک و در عین حال کمدی سیاه جذاب باشند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.