Prison

اگر از علاقه‌مندان به فیلم‌های اسلشر دهه ۸۰ میلادی با چاشنی ماوراءالطبیعه هستید، «زندان» می‌تواند گزینه‌ای جذاب باشد. این فیلم، با وجود برخی کاستی‌ها، در فضاسازی موفق عمل کرده و توانسته حس تعلیق و ترس را به خوبی منتقل کند. حضور بازیگرانی چون ویگو مورتنسن در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش، به همراه جلوه‌های ویژه نسبتاً قابل قبول برای زمان خود، می‌تواند برای علاقه‌مندان به سینمای ژانر، تماشایی باشد. اتمسفر تاریک و موسیقی متن مناسب، به ارتقاء تجربه تماشای فیلم کمک شایانی کرده است.

قدرت اصلی «زندان» در خلق اتمسفر و فضاسازی آن نهفته است. کارگردانی هارلین در نمایش حس خفقان و ترس در محیط بسته زندان، قابل تحسین است. فیلمبرداری با استفاده از نورپردازی‌های خاص و سایه‌های بلند، به این فضا دامن می‌زند. بازی بازیگران، به‌ویژه لن اسمیت در نقش رئیس زندان، توانسته به خوبی شخصیت پلید و پنهان خود را به تصویر بکشد. اگرچه فیلمنامه در برخی نقاط دچار افت می‌شود و منطق داستانی گاهی قربانی هیجان می‌شود، اما در مجموع، فیلم توانسته است انتظارات را در سطح خود برآورده کند.

«زندان» در ژانر وحشت، تریلر و جنایی طبقه‌بندی می‌شود و در دسته فیلم‌های «زندان‌محور» قرار می‌گیرد. این فیلم در دهه‌ی ۸۰ میلادی ساخته شده، دورانی که فیلم‌های ترسناک با مضامین ماوراءالطبیعه و انتقام، محبوبیت زیادی داشتند. هارلین در این اثر، سعی کرده تا با ترکیب عناصر ترسناک کلاسیک و فضای خشن زندان، اثری منحصر به فرد خلق کند. این فیلم، اگرچه به اندازه آثار هم‌دوره‌اش همچون «کابوس در خیابان الم» شهرت ندارد، اما جایگاه خود را به عنوان یک اثر ترسناک قابل قبول در کارنامه سینمای دهه ۸۰ حفظ کرده است.

تماشای «زندان» می‌تواند تجربه‌ای لذت‌بخش برای کسانی باشد که به دنبال فیلم‌های ترسناک با ریتم مناسب و فضایی دلهره‌آور هستند. این فیلم، علاوه بر ارائه صحنه‌های ترسناک، به مضامینی چون بی‌عدالتی و انتقام نیز می‌پردازد. حضور ویگو مورتنسن جوان، نویدبخش آینده درخشان او در سینماست و تماشای بازی او در این نقش، برای طرفدارانش جذاب خواهد بود. همچنین، این فیلم فرصتی است برای آشنایی با یکی از آثار اولیه رنی هارلین، کارگردانی که بعدها فیلم‌های اکشن موفقی را در کارنامه خود ثبت کرد.

اگر از فضاسازی و تم انتقام در فیلم «زندان» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «هفت» (Se7en) را برای فضای تاریک و جنایی، «مسیر سبز» (The Green Mile) را برای پرداختن به مضامین بی‌عدالتی در زندان و «اره» (Saw) را برای صحنه‌های خلاقانه و ترسناک دنبال کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.