Call Me

اگر به دنبال یک تریلر نئو-نوآر با فضاسازی سنگین و اتمسفر تعلیق‌آمیز هستید، «با من تماس بگیر» می‌تواند گزینه‌ی جذابی باشد. فیلم با بهره‌گیری از لوکیشن‌های شهری نیویورک در شب، حس و حالی آشنا و در عین حال وهم‌آلود را خلق می‌کند. فیلمبرداری و طراحی صحنه، به خصوص استفاده از رنگ‌های نارنجی و آبی، به ایجاد این اتمسفر کمک شایانی کرده است. بازی بازیگران، به ویژه پاتریشیا شاربونو در نقش اصلی، قابل قبول است و توانسته است حس تردید و جسارت شخصیت آنا را به خوبی منتقل کند. این فیلم تجربه‌ی متفاوتی از سینمای دهه ۸۰ میلادی ارائه می‌دهد.

نقطه قوت اصلی فیلم در فضاسازی و خلق اتمسفر نوآر رنگی آن است. کارگردانی سولیس میچل در به تصویر کشیدن گوشه‌های تاریک و کمتر دیده‌شده‌ی نیویورک موفق عمل کرده است. با این حال، فیلمنامه گاهی دچار افت می‌شود و برخی اتفاقات با تصادف‌های بیش از حد، باورپذیری خود را از دست می‌دهند. شخصیت‌پردازی آنا نیز در لحظاتی با تصمیمات عجیب و غریب، مخاطب را با خود همراه نمی‌کند و او را از شخصیت اصلی دور می‌سازد. با این وجود، هیجان و تعلیق کلی فیلم، تا حد زیادی این ضعف‌ها را پوشش می‌دهد.

«با من تماس بگیر» در ژانر درام-تریلر طبقه‌بندی می‌شود، اما رگه‌های قوی نوآر، به خصوص در فضاسازی، شخصیت‌پردازی زنانه و حضور عنصرهای جنایی و پر از تعلیق، آن را به اثری متمایز در زمان خود تبدیل کرده است. این فیلم تلاشی است برای بازآفرینی حس و حال فیلم‌های نوآر کلاسیک در قالبی مدرن‌تر و با رنگ‌هایی زنده‌تر، که در نهایت تصویری دلهره‌آور و جذاب از شهری پرهیاهو ارائه می‌دهد.

پاتریشیا شاربونو در نقش آنا، ستاره‌ی بی‌چون و چرای این اثر است. او با بازی خود، پیچیدگی‌ها و تردیدهای شخصیتی را به خوبی به تصویر می‌کشد و مخاطب را با خود به دنیای پرمخاطره‌ی آنا می‌برد. استفان مک‌هتی و بویید گینز نیز در نقش‌های مکمل، حضوری تاثیرگذار دارند و به غنای بازی‌های فیلم افزوده‌اند. حضور کوتاه اما به‌یادماندنی استیو بوشمی در یکی از نقش‌های فرعی نیز از نکات جالب توجه فیلم است.

اگر از فضاسازی نفس‌گیر و داستان‌های جنایی پرتعلیق «با من تماس بگیر» لذت بردید، شاید تماشای فیلم‌هایی چون «زودیاک» (Zodiac) دیوید فینچر با تمرکز بر پرونده‌های جنایی واقعی و اتمسفر سنگینش، یا «شب مال ماست» (We Own the Night) جیمز گری با درونمایه‌های مشابه شهری و پلیسی، برایتان جذاب باشد. همچنین، «لورا» (Laura) ساخته‌ی ۱۹۴۴، یکی از شاهکارهای نوآر کلاسیک با داستانی پر از رمز و راز است که می‌تواند تجربه‌ی شما را تکمیل کند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.