Balash

اگر به دنبال تجربه‌ای از سینمای کلاسیک ایران هستید که در آن بازی‌های قدرتمند بازیگران نام‌آشنا حرف اول را می‌زند، «بالاش» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این فیلم فرصتی است تا با کارگردانی دو چهره شناخته شده سینمای ایران، اکبر صادقی و ساموئل خاچیکیان، و بازی هنرمندانی چون اسماعیل مهرابی، عنایت‌الله بخشی، عزت‌الله رمضانی‌فر و جمشید هاشم‌پور، لحظاتی از تاریخ سینمای کشورمان را مرور کنید. «بالاش» برای علاقه‌مندان به درام‌های اجتماعی با رگه‌هایی از تلخی و واقع‌گرایی، جذاب خواهد بود.

نقطه قوت اصلی «بالاش» را می‌توان در بازی‌های درخشان بازیگرانش جستجو کرد. حضور جمشید هاشم‌پور در نقش‌هایی که معمولاً به او سپرده می‌شد، همیشه تماشایی است و در این فیلم نیز شاهد اجرای قابل قبولی از او هستیم. عنایت‌الله بخشی نیز با همان صلابت همیشگی خود، حضوری پررنگ در فیلم دارد. فیلمبرداری و فضاسازی فیلم نیز در زمان خود، تلاش کرده است تا به خوبی حس و حال داستان را به مخاطب منتقل کند، هرچند شاید با استانداردهای امروزی کمی فاصله داشته باشد.

تعیین دقیق ژانر برای «بالاش» کمی دشوار است. می‌توان آن را در دسته درام‌های اجتماعی قرار داد که به مشکلات و کشمکش‌های یک فرد یا جامعه می‌پردازد. همچنین رگه‌هایی از ملودرام در آن دیده می‌شود. فیلم در دوران خود، تلاش کرده است تا به مسائل روز بپردازد و از این رو، بازتابی از فضای اجتماعی و فرهنگی آن دوره محسوب می‌شود. کارگردانی مشترک اکبر صادقی و ساموئل خاچیکیان، که هر دو سابقه درخشانی در سینمای ایران دارند، به فیلم هویت بصری و روایی خاصی بخشیده است.

با تماشای «بالاش»، علاوه بر لذت بردن از بازی‌های ماندگار بزرگان سینمای ایران، فرصتی دست می‌دهد تا با یکی از آثار کمتر دیده‌شده اما قابل توجه این دوران آشنا شوید. این فیلم می‌تواند دریچه‌ای به سوی درک بهتر سینمای اجتماعی دهه شصت ایران باشد و نشان دهد که چگونه فیلمسازان در آن دوره، تلاش می‌کردند تا با ابزارهای سینمایی، مسائل جامعه را به تصویر بکشند. ریتم فیلم، اگرچه شاید برای مخاطب امروزی کمی کند به نظر برسد، اما در خدمت فضاسازی و پرداخت شخصیت‌هاست.

اگر از تماشای درام‌های اجتماعی با بازی‌های قوی لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «قیصر» به کارگردانی مسعود کیمیایی، «گوزن‌ها» اثر مسعود کیمیایی، «کندو» به کارگردانی فریدون گله، و «سفر سنگ» ساخته مسعود کیمیایی را نیز در برنامه تماشای خود قرار دهید. این آثار نیز در فضای مشابهی به مسائل اجتماعی و شخصیت‌های درگیر با آن پرداخته‌اند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.