Misbehaviour

اگر به دنبال فیلمی هستید که هم جنبه سرگرمی داشته باشد و هم شما را به فکر فرو ببرد، «سوء رفتار» انتخاب مناسبی است. این فیلم با ترکیبی از طنز، درام و تاریخ، روایتی جذاب از یک رویداد واقعی را ارائه می‌دهد که چگونه فعالان حقوق زنان توانستند صدای خود را در برابر نگاه ابزاری به زن در جامعه بلند کنند. بازی‌های خوب، به‌خصوص از سوی کیرا نایتلی، و کارگردانی منسجم فیلیپا لاوثرپ، این اثر را به تجربه‌ای دیدنی تبدیل کرده است.

قوت اصلی فیلم در پرداختن به موضوع زنان و فمینیسم در دهه‌ی ۷۰ میلادی است. فیلم با زیرکی، تفاوت دیدگاه‌ها در درون جنبش زنان را به تصویر می‌کشد و از کلیشه‌پردازی پرهیز می‌کند. همچنین، نمایش تقابل میان برگزارکنندگان مسابقه و معترضان، و حضور پررنگ باب هوپ به عنوان مجری، به جذابیت‌های فیلم افزوده است. با این حال، گاهی ریتم فیلم کند می‌شود و برخی شخصیت‌ها به اندازه کافی پرداخت نمی‌شوند.

«سوء رفتار» در ژانر کمدی-درام تاریخی قرار می‌گیرد. این فیلم با الهام از رویدادهای واقعی، فضایی را خلق می‌کند که در آن تاریخ، سیاست و دغدغه‌های اجتماعی با رویکردی کمدی-درام در هم می‌آمیزند. فیلمبرداری و طراحی صحنه، به خوبی فضای دهه هفتاد میلادی را بازسازی کرده‌اند و این به فضاسازی کلی اثر کمک شایانی می‌کند.

این فیلم به مخاطب کمک می‌کند تا با یکی از نقاط عطف جنبش فمینیسم در بریتانیا و چگونگی اعتراضات آن دوران آشنا شود. همچنین، فیلمنامه به خوبی توانسته است پیام اعتراض به نگاه ابزاری به زنان را در قالب یک روایت سرگرم‌کننده منتقل کند. تماشای «سوء رفتار» می‌تواند دیدگاه تازه ای نسبت به مبارزات زنان برای احقاق حقوقشان در گذشته به ما بدهد.

اگر از فیلم «سوء رفتار» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «خانم جولی» (Miss Julie) محصول ۲۰۱۴، «سوداگری» (Suffragette) محصول ۲۰۱۵ که به مبارزات زنان برای حق رای می‌پردازد، و همچنین «شارلستون» (Charleston) محصول ۲۰۰۶ را که نگاهی به جنبش‌های اجتماعی زنان دارد، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.