Variety

اگر به دنبال تجربه‌ای سینمایی متفاوت هستید که شما را به اعماق روان یک زن در مواجهه با میل جنسی و جامعه بکشاند، «Variety» انتخابی شایسته است. این فیلم با فضاسازی قوی و فیلمبرداری خاص خود، تصویری دست‌نخورده از نیویورک دهه ۸۰ ارائه می‌دهد که به تنهایی جذاب است. ریتم کند اما هدفمند فیلم، همراه با بازی‌های گیرا، تجربه‌ای تأمل‌برانگیز را برای مخاطب رقم می‌زند.

قدرت اصلی فیلم در پرداخت لایه‌های روانشناختی شخصیت کریستین و نمایش دگرگونی اوست. فیلمنامه که توسط کتی اکر، نویسنده فمینیست، نوشته شده، به شکلی زیرکانه به موضوعاتی چون نگاه، میل و هویت جنسی می‌پردازد. با این حال، سرعت پایین روایت و تمرکز بر فضاسازی ممکن است برای برخی مخاطبان خسته‌کننده باشد.

«Variety» را می‌توان در ژانر درام روانشناختی با رگه‌هایی از نوآر دسته‌بندی کرد. این فیلم که در دوران اوج بحث‌های فمینیستی در مورد پورنوگرافی ساخته شده، رویکردی پیچیده و بدون قضاوت به این موضوع دارد و آن را به ابزاری برای خودشناسی شخصیت زن تبدیل می‌کند. فیلم همچنین با ادای احترام به سینمای نوآر، کلیشه‌های این ژانر را با نگاهی فمینیستی بازتعریف می‌کند.

این فیلم با موفقیت توانسته است تصویری واقعی و بدون سانسور از فضاهای خاص نیویورک در دهه ۸۰ میلادی ارائه دهد. فیلمبرداری و موسیقی متن، به خصوص قطعات جان لوری، فضایی مه‌آلود و گیرا خلق می‌کنند که تا مدت‌ها در ذهن مخاطب باقی می‌ماند. «Variety» به شما اجازه می‌دهد تا در دنیای درونی شخصیت اصلی غرق شوید و با او در مسیر کشف خویش همراه شوید.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «زندگی بدون من» (My Life Without Me) با رویکردی عمیق به زندگی درونی زنان، «پسرها گریه نمی‌کنند» (Boys Don't Cry) برای پرداخت جسورانه به هویت و «راز کلمات» (The Secret Life of Words) را نیز تماشا کنید که همگی به کاوش در جنبه‌های پیچیده انسانی می‌پردازند.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.