Xenophobia

اگر از طرفداران سینمای علمی-تخیلی با رگه‌های ترسناک هستید و نوستالژی فیلم‌های کلاسیک دهه‌های ۵۰ تا ۸۰ میلادی را در دل دارید، «گزنفوبیا» می‌تواند تجربه‌ای جذاب برایتان باشد. این فیلم با تمرکز بر جلوه‌های عملی (practical effects) به جای جلوه‌های ویژه کامپیوتری پرهزینه، حس و حالی نوستالژیک و ملموس را به مخاطب القا می‌کند. تماشای این اثر برای کسانی که به دنبال داستانی سرراست و بدون پیچیدگی‌های فلسفی عمیق هستند و صرفاً خواهان سرگرمی با موضوعی آشنا هستند، لذت‌بخش خواهد بود.

نقطه قوت اصلی «گزنفوبیا» در ادای دین به آثار ترسناک علمی-تخیلی کلاسیک و استفاده از جلوه‌های عملی است که برای فیلمی با بودجه محدود، نتیجه قابل قبولی ارائه می‌دهد. فضاسازی و اتمسفر فیلم تلاش می‌کند تا حس انزوا و ترس را به خوبی منتقل کند. با این حال، فیلمنامه و بازی‌ها نتوانسته‌اند در سطح بالایی ظاهر شوند و گاهی ریتم روایت کند می‌شود. همچنین، انتخاب نام «گزنفوبیا» برای فیلمی با این مضمون، از سوی برخی منتقدان با انتقاداتی مبنی بر ایجاد پیام‌های ناخواسته مواجه شده است.

این فیلم در ژانر علمی-تخیلی با عناصر ترسناک طبقه‌بندی می‌شود. «گزنفوبیا» به زیرژانر «ترس از بیگانگان» (Alien Abduction) تعلق دارد و تلاش می‌کند تا با رویکردی شبه‌آنولوژیک (quasi-anthology)، تجربیات متفاوت افراد را در مواجهه با موجودات فضایی به تصویر بکشد. این فیلم یادآور بسیاری از آثار دهه ۸۰ میلادی است که در آن‌ها، موجودات فضایی بیشتر به عنوان تهدید یا عاملی برای ترس شناخته می‌شدند تا موجوداتی با انگیزه‌های پیچیده‌تر.

تماشاگران «گزنفوبیا» با مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه درباره ربوده شدن توسط بیگانگان روبرو می‌شوند که هر کدام به نوبه خود، ترس و وحشت ناشی از مواجهه با ناشناخته‌ها را به تصویر می‌کشند. این فیلم به دلیل استفاده از جلوه‌های عملی، حس نوستالژیک فیلم‌های قدیمی‌تر را زنده می‌کند و تجربه‌ای متفاوت از فیلم‌های علمی-تخیلی مدرن ارائه می‌دهد. با وجود ضعف‌های داستانی، فیلم توانسته است توجه مخاطبانی را جلب کند که به دنبال سرگرمی در چارچوب کلیشه‌های ژانر ترسناک فضایی هستند.

اگر از تماشای «گزنفوبیا» لذت بردید و به داستان‌های ترسناک فضایی با حال و هوای کلاسیک علاقه دارید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «نزدیک برخورد» (Close Encounters of the Third Kind) ساخته استیون اسپیلبرگ، «مریخی‌ها» (Mars Attacks!) با فضای کمدی-ترسناک خاص خود، و همچنین «هیچ‌کس نمی‌تواند تو را نجات دهد» (No One Will Save You) که رویکردی مدرن‌تر به موضوع دارد را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.