

«چه هراسی دارد ظلمت روح!»، فیلمی از نصیب نصیبی، در سال ۱۳۵۱ به سینماها آمد و با وجود امتیاز نسبتاً پایین در آیامدیبی، کنجکاویهایی را برمیانگیزد. این اثر که در فضایی پرابهام و گاه دلهرهآور روایت میشود، به بررسی لایههای پنهان روان انسان و مواجهه او با تاریکیهای درونی میپردازد. فیلمنامه، هرچند شاید در پرداخت جزئیات دچار ضعفهایی باشد، اما تلاش دارد تا با خلق موقعیتهایی چالشبرانگیز، مخاطب را به تفکر درباره ماهیت ترس و اضطراب دعوت کند. روایت فیلم، با ریتمی که گاه کند و گاه شتابان میشود، سعی در حفظ تعلیق دارد و این خود بخشی از جذابیت اثر محسوب میشود.
«چه هراسی دارد ظلمت روح!»، فیلمی از نصیب نصیبی، در سال ۱۳۵۱ به سینماها آمد و با وجود امتیاز نسبتاً پایین در آیامدیبی، کنجکاویهایی را برمیانگیزد. این اثر که در فضایی پرابهام و گاه دلهرهآور روایت میشود، به بررسی لایههای پنهان روان انسان و مواجهه او با تاریکیهای درونی میپردازد. فیلمنامه، هرچند شاید در پرداخت جزئیات دچار ضعفهایی باشد، اما تلاش دارد تا با خلق موقعیتهایی چالشبرانگیز، مخاطب را به تفکر درباره ماهیت ترس و اضطراب دعوت کند. روایت فیلم، با ریتمی که گاه کند و گاه شتابان میشود، سعی در حفظ تعلیق دارد و این خود بخشی از جذابیت اثر محسوب میشود.
اگر به دنبال تجربهای متفاوت در سینمای ایران پیش از انقلاب هستید و به فیلمهایی که به جنبههای روانشناختی شخصیتها میپردازند، علاقه دارید، «چه هراسی دارد ظلمت روح!» میتواند گزینهی مناسبی باشد. این فیلم با فضاسازی خاص خود و بازیهای بازیگرانی چون مهوش برقی و رضا قاسمی، سعی در ایجاد تجربهای تأملبرانگیز دارد. کارگردانی نصیب نصیبی در این اثر، با وجود محدودیتها، تلاش کرده تا نگاهی نو به موضوعات روانشناختی در سینمای آن دوران بیندازد.
قدرت اصلی فیلم در فضاسازی و پرداختن به مفاهیم انتزاعی و درونی است. اگرچه ممکن است فیلمنامه در برخی قسمتها دچار افت شود یا برخی شخصیتها به طور کامل پرداخت نشوند، اما تلاش کارگردان برای خلق اتمسفری سنگین و تفکربرانگیز، قابل تقدیر است. فیلمبرداری نیز در خدمت این فضاسازی قرار گرفته و توانسته است حس و حال مورد نظر را به خوبی منتقل کند.
تعیین ژانر دقیق برای این فیلم دشوار است. میتوان آن را در دستهی فیلمهای درام روانشناختی با رگههایی از تعلیق قرار داد. این فیلم در دورهای ساخته شده که سینمای ایران به سمت تجربههای نو و پرداختن به مسائل اجتماعی و روانشناختی حرکت میکرد و «چه هراسی دارد ظلمت روح!» نیز تلاشی در همین راستا محسوب میشود.
تماشای این فیلم میتواند درک تازهای از سینمای اجتماعی و روانشناختی ایران در دهه ۱۳۵۰ به شما بدهد. همچنین، با توجه به امتیاز نسبتاً پایین آن، تماشای آن میتواند یک چالش برای علاقهمندان به کشف فیلمهای کمتر دیدهشده باشد و نشان دهد که چگونه فیلمسازان آن دوران، با وجود محدودیتها، سعی در بیان ایدههای خود داشتهاند.
اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد میکنیم فیلمهایی چون «قیصر» (مسعود کیمیایی) را برای درک بهتر فضای اجتماعی و دراماتیک سینمای پیش از انقلاب، و همچنین فیلمهایی با رویکرد روانشناختی مانند «کندو» (فریدون گله) را نیز تماشا کنید.
این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.

یک فنجان فراموشی
2023

1972

خانواده سركار غضنفر
1972

فاتح دلها
1972

1961

بلوچ
1972

1954

صبح روز چهارم
1972

پ مثل پلیکان
1972

2017

حسن سیاه
1972

الكی خوش
1974

خاطرخواه
1972

شیرین و فرهاد
1934

حسن دینامیت
1972

سرگروهبان
1972

رویای جوانی
2003

حکیم باشی
1972

1981
01972

خواستگار
1972

1977

بابا نان داد
1972

1964

چشمه
1972

آبنباتچوبی
1972

لج و لجبازی
1972

رشید
1972

چاووش از درآمد تا فرود
2018

رهایی
1972
01972

صمد و سامی، لیلا و لیلی
1972

2016
1967

در شهر خبری نیست
1977

1972
طاغی
2018

صمد و فولادزره دیو
1972
0همیشه قهرمان
1972
0شهر آفتاب
1972

یک فنجان فراموشی
2023

1972

خانواده سركار غضنفر
1972

فاتح دلها
1972

1961

بلوچ
1972

1954

صبح روز چهارم
1972

پ مثل پلیکان
1972

2017

حسن سیاه
1972

الكی خوش
1974

خاطرخواه
1972

شیرین و فرهاد
1934

حسن دینامیت
1972

سرگروهبان
1972

رویای جوانی
2003

حکیم باشی
1972

1981
01972

خواستگار
1972

1977

بابا نان داد
1972

1964

چشمه
1972

آبنباتچوبی
1972

لج و لجبازی
1972

رشید
1972

چاووش از درآمد تا فرود
2018

رهایی
1972
01972

صمد و سامی، لیلا و لیلی
1972

2016
1967

در شهر خبری نیست
1977

1972
طاغی
2018

صمد و فولادزره دیو
1972
0همیشه قهرمان
1972
0شهر آفتاب
1972