Hanky Panky

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت از سینمای دهه هشتاد میلادی هستید و از بازی‌های کمدی جین وایلدر لذت می‌برید، «هَنکی پَنکی» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. حضور گیلدا رادنر، همسر واقعی وایلدر در این فیلم، به جذابیت آن افزوده و شیمی خوبی بین این دو زوج هنری دیده می‌شود. همچنین، تماشای این فیلم فرصتی است برای دیدن اثری از سیدنی پوآتیه در مقام کارگردان که در ژانری متفاوت نسبت به آثار بازیگری‌اش، تجربه‌ای تازه ارائه می‌دهد.

قدرت اصلی فیلم در بازی گیرا و پرانرژی جین وایلدر است که حتی در لحظات نه چندان قوی فیلمنامه، بار کمدی اثر را به دوش می‌کشد. شیمی او با گیلدا رادنر نیز نقطه قوتی محسوب می‌شود. با این حال، فیلمنامه گاهی دچار افت ریتم شده و در ترکیب ژانرهای مختلف، نتوانسته تعادل کاملی برقرار کند. کارگردانی سیدنی پوآتیه نیز با وجود تلاش برای ایجاد فضایی هیجان‌انگیز، در حد آثار برجسته ژانر باقی نمی‌ماند.

«هَنکی پَنکی» در دسته فیلم‌های کمدی-تریلر قرار می‌گیرد که در دهه ۸۰ میلادی محبوبیت داشتند. این فیلم تلاش می‌کند تا با الهام از کارهای هیچکاک، به‌ویژه «شمال از شمال غربی»، داستانی پر از تعلیق، سوءتفاهم و تعقیب و گریز را در قالبی کمدی ارائه دهد. اما در مقایسه با آثار کلاسیک این ژانر، «هَنکی پَنکی» عمق و پرداخت کمتری دارد و بیشتر بر شوخی‌های کلامی و موقعیت‌های اغراق‌آمیز تکیه می‌کند.

تماشاگران با دیدن «هَنکی پَنکی» شاهد یک کمدی-اکشن سرگرم‌کننده خواهند بود که با بازی درخشان جین وایلدر و گیلدا رادنر، لحظات شادی را برایشان رقم می‌زند. این فیلم می‌تواند یک سرگرمی خوب برای عصرانه یا آخر هفته باشد، به‌خصوص برای کسانی که به دنبال فیلم‌هایی با حال و هوای نوستالژیک دهه ۸۰ هستند و از ترکیب ژانرهای مختلف لذت می‌برند.

اگر از فضای کمدی-تعلیق و بازی‌های گیج جین وایلدر در «هَنکی پَنکی» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی چون «The Pink Panther» (پلنگ صورتی) با بازی پیتر سلرز، «Who Framed Roger Rabbit» (چه کسی راجر رابیت را گیر انداخت؟) به دلیل ترکیب اکشن و کمدی، و همچنین «The Man Who Knew Too Little» (مردی که خیلی می‌دانست) با بازی بیل موری را تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.