Forbidden World

اگر از علاقه‌مندان سینمای علمی-تخیلی با چاشنی وحشت هستید و به دنبال اثری در فضای آثار کلاسیک دهه ۸۰ میلادی می‌گردید، «دنیای ممنوعه» می‌تواند گزینه‌ی سرگرم‌کننده‌ای باشد. این فیلم با وجود بودجه محدود و جلوه‌های ویژه‌ی گاهی ابتدایی، تلاش می‌کند تا فضایی دلهره‌آور و هیجان‌انگیز را خلق کند. بازی بازیگران، به‌خصوص جسی وینت در نقش مایک کلبی، قابل قبول است و سعی در باورپذیر کردن موقعیت‌های پرتنش فیلم دارد.

نقاط قوت اصلی فیلم در فضاسازی و تلاش برای ایجاد تعلیق نهفته است. کارگردانی آلن هولزمن، با اتکا به دکورها و طراحی صحنه‌ی آشنای فیلم‌های فضایی آن دوران، موفق شده تا حس انزوا و خطر را به خوبی منتقل کند. همچنین، جلوه‌های ویژه‌ی عملی (practical effects) که در آن زمان رایج بود، به فیلم جلوه‌ای منحصر به فرد و تا حدی نوستالژیک بخشیده است. با این حال، فیلمنامه در برخی نقاط دچار افت می‌شود و برخی شخصیت‌ها عمق کافی ندارند.

«دنیای ممنوعه» در ژانر علمی-تخیلی ترسناک (Sci-Fi Horror) قرار می‌گیرد و به طور واضح تحت تأثیر فیلم‌هایی چون «بیگانه» (Alien) ساخته‌ی ریدلی اسکات قرار دارد. این فیلم نمونه‌ای از موج فیلم‌های کم‌بودجه و بهره‌کشانه (exploitation films) است که با الگوبرداری از آثار موفق، سعی در جذب مخاطب داشتند. این دسته از فیلم‌ها معمولاً به دلیل خلاقیت در جلوه‌های ویژه، صحنه‌های ترسناک و گاهی برهنگی، مورد توجه قرار می‌گرفتند.

تماشای «دنیای ممنوعه» برای علاقه‌مندان به تاریخ سینمای ژانر، به خصوص آثار دهه هشتاد میلادی، می‌تواند تجربه‌ای جالب باشد. این فیلم نمونه‌ای خوب از تلاش‌های سینمای مستقل در خلق آثار علمی-تخیلی با بودجه‌ی محدود است. همچنین، تماشای آن می‌تواند یادآور دوران طلایی جلوه‌های ویژه‌ی عملی و فضاسازی‌های اتمسفریک باشد که در سینمای امروز کمتر به چشم می‌خورد.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم «جنگ ستارگان: اپیزود ششم – بازگشت جدای» (Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi) را برای فضاهای مشابه سفینه‌های فضایی و اکشن، و «موجود» (The Thing) ساخته جان کارپنتر را برای فضاهای ترسناک و موجودات جهش‌یافته بررسی کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.