The Devil's Machine

اگر به دنبال تجربه‌ای متفاوت در ژانر وحشت هستید و از فیلم‌های ترسناک مستقل با ریشه‌های گوتیک و الهام گرفته از آثار کلاسیک مانند فیلم‌های کمپانی همر لذت می‌برید، «ماشین شیطان» می‌تواند گزینه‌ی جذابی باشد. این فیلم با وجود بودجه محدود، تلاش کرده تا با فضاسازی قوی، فیلمبرداری چشم‌نواز و تمرکز بر جنبه‌های روانی و وهم‌آلود، تجربه‌ای گیرا برای مخاطب رقم بزند. بازی بازیگران، به‌خصوص در نقش عروسک، قابل توجه است و می‌تواند حس ترس و کنجکاوی را همزمان برانگیزد.

نقاط قوت اصلی فیلم در فضاسازی سنگین و اتمسفر گوتیک آن نهفته است. فیلمبرداری زیبا و استفاده از رنگ‌های زنده در کنار طراحی صحنه و لباس، به خوبی حس و حال دوران گذشته و مرموز داستان را منتقل می‌کند. کارگردانی لاوری بروستر، با وجود محدودیت‌های مالی، توانسته تصاویری تأثیرگذار خلق کند. با این حال، ریتم فیلم گاهی کند می‌شود و فیلمنامه می‌توانست در برخی بخش‌ها قوی‌تر عمل کند تا کشش لازم برای تمام طول فیلم حفظ شود.

«ماشین شیطان» در ژانر وحشت گوتیک قرار می‌گیرد و تلاش دارد تا رویکردی کلاسیک به داستان‌های ارواح و اشیاء نفرین‌شده داشته باشد. این فیلم از کلیشه‌های رایج در فیلم‌های «عروسک تسخیر شده» فاصله می‌گیرد و بیشتر بر جنبه‌های روانشناختی و تاریخی شیء تمرکز می‌کند. این اثر در دسته فیلم‌های ترسناک مستقل (Indie Horror) قرار می‌گیرد که معمولاً با بودجه کمتر و خلاقیت بیشتر ساخته می‌شوند و طرفداران خاص خود را دارند.

این فیلم برای علاقه‌مندان به سینمای وحشت مستقل که به دنبال آثاری با اتمسفر خاص و الهام گرفته از سنت گوتیک هستند، جذاب خواهد بود. کسانی که از جلوه‌های ویژه پرهزینه دوری کرده و به دنبال داستانی با ریشه‌های کلاسیک هستند، احتمالاً از تماشای «ماشین شیطان» لذت خواهند برد. همچنین، علاقه‌مندان به فیلم‌های با فیلمبرداری هنری و فضاسازی قوی، می‌توانند جنبه‌های مثبتی در این اثر بیابند.

اگر از فضای گوتیک و داستان‌های اشیاء نفرین‌شده در «ماشین شیطان» لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌هایی مانند «عروسک» (The Doll) ساخته ۲۰۱۹، «راهبه» (The Nun) از مجموعه «احضار» و «قصه‌های ناگفته» (The Unkindness of Ravens) که آن هم توسط لاوری بروستر ساخته شده، را نیز تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.