Bigga Than Ben

اگر به دنبال فیلمی هستید که ترکیبی از کمدی سیاه، درام جنایی و نگاهی واقع‌گرایانه به زندگی مهاجران و دنیای زیرزمینی را ارائه دهد، «بیگا دن بن» می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. این فیلم به خصوص برای کسانی که به بازی‌های درخشان بازیگران جوان، مانند بن بارنز در اوایل دوران بازیگری‌اش، علاقه‌مند هستند، جذاب است. فضاسازی فیلم و نمایش خیابان‌های لندن در شب، حس و حالی خاص به اثر بخشیده است.

یکی از نقاط قوت اصلی فیلم، بازی‌های باورپذیر بازیگران، به ویژه بن بارنز و آندری چادوف است که توانسته‌اند شخصیت‌های دوگانه و پیچیده‌ی خود را به خوبی به تصویر بکشند. فیلمبرداری نیز در نمایش فضای خشن و پر هرج و مرج لندن موفق بوده و به خوبی توانسته است حس سردرگمی و ناامیدی شخصیت‌ها را منتقل کند. با این حال، گاهی فیلمنامه در پرداخت برخی از شخصیت‌های فرعی و ایجاد کشش دراماتیک، دچار ضعف‌هایی می‌شود.

«بیگا دن بن» را می‌توان در ژانر درام جنایی با رگه‌هایی از کمدی سیاه دسته‌بندی کرد. این فیلم شباهت‌هایی به آثاری چون «ترین اسپوتینگ» دارد، اما با رویکردی مستقل و تمرکز بر تجربه مهاجران روسی در لندن. تأثیرات فیلم‌های گانگستری بریتانیایی نیز در آن دیده می‌شود، اما تمرکز اصلی بر فروپاشی شخصی و تأثیرات فرهنگی است.

این فیلم تجربه‌ای از سینمای بریتانیا را ارائه می‌دهد که کمتر با آن روبرو می‌شویم؛ نگاهی بی‌پرده و گاه زننده به دنیای جرم و تباهی. «بیگا دن بن» به خوبی نشان می‌دهد که رؤیای آمریکایی (یا در اینجا، بریتانیایی) برای همه به یک شکل تعبیر نمی‌شود و گاهی مسیر رسیدن به آن، فرد را به ورطه‌ی هلاکت می‌کشاند. فیلمنامه با وجود برخی کاستی‌ها، توانسته است پیام خود را مبنی بر عواقب انتخاب‌های نادرست به مخاطب منتقل کند.

اگر از این فیلم لذت بردید، پیشنهاد می‌کنیم فیلم‌های «عشق، احترام و اطاعت» (Love, Honour and Obey) با فضایی مشابه و نگاهی به جنایتکاران خرده‌پا، و همچنین «کارتونی» (Layer Cake) را که نگاهی به دنیای زیرزمینی لندن دارد، تماشا کنید.

این فیلم مستقل است و نیازی به دیدن فیلم دیگری ندارد.